Z tego artykułu dowiesz się:

• dlaczego pękające pięty nie zawsze są wyłącznie efektem przesuszenia skóry i niewłaściwej pielęgnacji,
•  jak biomechanika chodu, taśmy mięśniowo-powięziowe i napięcia w ciele mogą wpływać na kondycję pięt,
• jakie czynniki zwiększają ryzyko powstawania bolesnych pęknięć oraz jak skutecznie im zapobiegać.

Suche i pękające pięty często bywają traktowane jako problem wyłącznie pielęgnacyjny. Tymczasem przyczyna nawracających zmian może być znacznie bardziej złożona i wiązać się nie tylko ze stanem skóry, ale również z biomechaniką stóp, napięciami mięśniowo-powięziowymi oraz funkcjonowaniem całego układu ruchu. Zrozumienie tych zależności pozwala skuteczniej zapobiegać nawrotom i dobierać właściwe postępowanie.

Wiele przypadków suchych i pękających pięt nie wynika wyłącznie z miejscowych przeciążeń skóry. Zaburzona biomechanika stóp może mieć swoje źródło w obrębie całego układu mięśniowo-powięziowego, od obręczy barkowej, przez szyję, stawy skroniowo-żuchwowe, miednicę, aż po kolana czy blizny pooperacyjne.

Wszystko to związane jest z tzw. taśmami anatomicznymi (taśmami mięśniowo-powięziowymi), czyli siecią tkanki łącznej, która łączy odległe struktury ciała w jedną funkcjonalną całość i wpływa na wzorce napięć oraz kompensacji.

W pozycji stojącej pięty przejmują znaczną część obciążenia przenoszonego przez stopy – często około połowy całkowitego obciążenia stóp – co czyni je jednymi z najbardziej obciążanych struktur kończyn dolnych.

Mały, wielki problem – kilka słów o suchych, pękających piętach

Lato to czas sandałów, chodzenia boso i większej ekspozycji stóp. Niestety właśnie w tym okresie problem suchych, pękających pięt nasila się szczególnie często. Kontakt z twardym podłożem, częstsze chodzenie bez obuwia oraz niedostateczna pielęgnacja mogą prowadzić do przeciążeń skóry pięt i jej nadmiernego rogowacenia.

Początkowo jest to jedynie przesuszenie i dyskomfort estetyczny. Z czasem jednak mogą pojawić się bolesne rozpadliny, krwawienie, a nawet wtórne stany zapalne. Głębokie pęknięcia stają się także potencjalną bramą dla drobnoustrojów: bakterii, wirusów i grzybów.

Z doświadczeń gabinetowych wynika, że u części pacjentów przewlekły stres i bruksizm mogą współistnieć ze zwiększonym napięciem mięśniowo-powięziowym, które może wpływać na wzorce postawy i biomechanikę chodu.

Najczęstsze przyczyny pękających pięt:

• nadwaga,
• nieprawidłowo dobrane preparaty pielęgnacyjne,
• niewłaściwa higiena stóp,
• nieodpowiednie obuwie,
• chodzenie boso po twardych powierzchniach,
• nadmierne usuwanie naskórka,
• niedostateczne nawodnienie organizmu,
• łuszczyca i grzybica stóp,
• deformacje ortopedyczne i zaburzenia biomechaniki chodu,
• choroby reumatyczne,
• zaburzenia hormonalne (choroby tarczycy, np. choroba Hashimoto),
• skłonności genetyczne,
• wybrane leki.

Jak zapobiegać pękaniu pięt?

Profilaktyka w przypadku pękających pięt powinna być kompleksowa i przede wszystkim systematyczna.

• regularnie i delikatnie pielęgnować stopy,
• unikać tarek, pumeksów, skarpetek złuszczających oraz nadmiernego i długotrwałego stosowania kremów z bardzo wysokim stężeniem mocznika,
• dbać o odpowiednie nawodnienie organizmu,
• wybierać wygodne, dobrze dopasowane obuwie,
• nosić indywidualnie dopasowane wkładki wspierające biomechanikę chodu,
• nosić skarpety z naturalnych, oddychających materiałów,
• zadbać o dietę bogatą w witaminę A oraz kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6,
• kontrolować masę ciała,
• reagować szybko na pierwsze objawy przesuszenia skóry.

Podsumowanie

Pękające pięty to nie tylko problem estetyczny. Mogą również wskazywać na zaburzenia bariery hydrolipidowej skóry, przeciążenia mechaniczne lub współistniejące problemy zdrowotne.

Jeśli problem nawraca lub pojawiają się bolesne pęknięcia, warto skonsultować się z podologiem. Im szybciej zostanie wdrożona odpowiednia terapia, tym łatwiejsze i skuteczniejsze może być leczenie.