Z tego artykułu dowiesz się:

• czym jest retronychia,
• jak wygląda pierwszy etap leczenia retrynochii,
• jaki jest oczekiwany rezultat terapii łączonej.

Uniwersalność indywidualnych klamer metalowych daje podologowi bardzo dużo możliwości działań ortonyksyjnych. Oznacza to, że umiejętna praca połączona z doborem odpowiednich narzędzi pozwala na rozwiązanie każdego, nawet najbardziej skomplikowanego problemu w obrębie aparatu paznokciowego.Do tych terapeutycznych rozwiązań należy połączenie klamry metalowej z akrylową rekonstrukcją paznokcia, które zastosowałam w przypadku jednej z moich pacjentek. Jej podologiczna historia zaczęła się dość klasycznie – od noszenia niewygodnych i zbyt ciasnych butów.Od złego obuwia do retronychiiMoja pacjentka niestety dość długo męczyła stopy w niewygodnym obuwiu. Utrzymujący się długotrwale ucisk palców doprowadził do powstania urazu mechanicznego w obrębie aparatu paznokciowego palucha, to natomiast wywołało retronychię.To stan, gdy pacjent obserwuje brak wzrostu paznokcia oraz zmianę jego zabarwienia i struktury. Czasami wrastaniu proksymalnemu towarzyszy stan zapalny objawiający się bólem, obrzękiem, wysiękiem ropy lub krwi, łuszczącą się wokół skórą oraz ociepleniem tkanek w obszarze zajętym infekcją w wale proksymalnym.Retronychia to stan, gdy pacjent obserwuje brak wzrostu paznokcia oraz zmianę zabarwienia i jego struktury.Na szczęście w omawianym przypadku nie wystąpił stan zapalny, ale pojawił się dyskomfort estetyczny (fot. 1), narastały też obawy związane z zatrzymaniem wzrostu paznokcia, które na tyle zaniepokoiły pacjentkę, że zgłosiła się na wizytę do gabinetu podologicznego.Źródło: AarkadaFot. 1. Stan paznokcia przed pierwszą ingerencją podologa, maj 2024 Pierwszy etap terapii najważniejszyW ramach pierwszego zaopatrzenia palucha dokładnie oczyściłam paznokieć, pozbywając się wszystkich zmienionych i nieprzyrastających fragmentów płytki paznokciowej (fot. 2).Źródło: AarkadaFot. 2. Paznokieć po pierwszym oczyszczeniu, maj 2024To pierwsze zaopatrzenie zakończyłam tejpowaniem opuszka, aby uchronić okalające tkanki miękkie przed urazami i nie doprowadzić do powstania egzostozy (fot. 3). Jednocześnie poinstruowałam pacjentkę, jak tę czynność powinna wykonywać sama w ramach pielęgnacji domowej, dołączając do tego stosowanie dwa razy dziennie kolagenowego preparatu do regeneracji paznokcia.Źródło: AarkadaFot. 3. Sposób zatejpowania opuszka zaopatrywanego palucha, maj 2024 Metalowe klamry wchodzą do gryKolejne wizyty pacjentki w gabinecie wiązały się z wykorzystaniem na dotkniętym retrochynią i już wstępnie zaopatrzonym paznokciu metalowych klamer na paznokciu dystroficznym. Stosowałam je w różnych konfiguracjach, tak by jak najbezpieczniej i sprawnie naprowadzić paznokieć na prawidłowy tor wzrostu, a tym samym przywrócić mu jego zdrowy wygląd (fot. 4‒6).Źródło: AarkadaŹródło: AarkadaŹródło: AarkadaFot. 4‒6. Klamry metalowe zastosowane w różnych konfiguracjach podczas kolejnych wizyt, czerwiec‒sierpień 2024Akrylowe wsparcieStosowałam kolejne klamry, a pacjentka oczywiście nie przestała tejpować opuszka (fot. 7).Źródło: AarkadaFot. 7. Założone kolejne klamry i zatejpowany opuszek, listopad 2024W tym przypadku jednak mimo tejpowania osłabiony paznokieć miał trudności, by się przepchnąć przez tkanki miękkie w części dystalnej (fot. 8), tym samym więc przejawiał predyspozycje do wrastania, a pacjentka podczas uciskania zaczęła odczuwać delikatny dyskomfort.Źródło: AarkadaFot. 8. Klamry i tejpowanie okazały się niewystarczające, grudzień 2024Dlatego podczas kolejnej wizyty kontrolnej, na którą przyszła pacjentka (po blisko półrocznej już terapii), zdecydowałam o zastosowaniu akrylowej protezy płytki paznokciowej (fot. 9), aby przywrócić prawidłowy kształt i odpowiednią powierzchnię paznokcia (fot. 10).Źródło: AarkadaŹródło: AarkadaFot. 9. Moment aplikowania akrylu  Fot. 10. Kształt i powierzchnia płytki po aplikacji akrylu, grudzień 2024Oczekiwany rezultat terapii łączonej Założenie, że prawidłowy dobór klamer i umiejętne ich stosowanie na płytce paznokciowej dotkniętej retronychią lub po urazie, a dodatkowo wspomożenie się innymi technikami podologicznymi w celu doprowadzenia do prawidłowego odrośnięcia paznokcia, okazało się trafne (fot. 11).Źródło: AarkadaFot. 11. Odrośnięta płytka paznokcia po blisko 11-miesięcznej terapii, kwiecień 2025Dla podtrzymania efektów terapii oraz ze względu na osłabioną jeszcze część dystalną paznokcia (fot. 12) podczas kolejnego spotkania z pacjentką uzupełniłam w bezpieczny sposób brakujące fragmenty paznokcia. Użyłam do tego ponownie akrylu z jonami srebra (fot. 13).Dziś pacjentka może cieszyć się pięknym i zdrowym paznokciem, za czym od dawna tęskniła.Źródło: AarkadaŹródło: AarkadaFot. 12. Paznokieć po końcowym wzmocnieniu akrylem    Fot. 13. Koniec terapii, czerwiec 2025