Tag: Premium

Z tego artykułu dowiesz się:

• jaką rolę pełni estrogen?
• jakie konsekwencje ma spadek poziomu estrogenu,
• jak zmienia się skóra w okresie menopauzy.

Skóra, oprócz bycia największym organem, spełniającym między innymi funkcje ochronne, jest także narządem wydzielania wewnętrznego i głównym przedmiotem hormonów, takich jak: estrogeny, androgeny i kortyzol. Ma to niebagatelne znaczenie dla wyglądu skóry na przestrzeni całego życia. Różnice w jej stanie dostrzegane są w szczególności przez kobiety przechodzące burzliwe zmiany hormonalne w drugiej połowie życia. Już po 45 roku życia większość pań odczuwa skutki menopauzy.Menopauza to etap w życiu kobiety, na którym zanika zdolność rozrodcza z powodu spadku aktywności pęcherzyków jajnikowych. Klinicznie można go zdefiniować jako sytuację, w której przez dwanaście kolejnych miesięcy brak jest miesiączki bez innej etiologii. Przyczyną tegoż jest niezdolność pęcherzyków jajnikowych do wytwarzania wystarczającej ilości estrogenu. Należy jednak zaznaczyć, że symptomy menopauzy pojawiają się nawet do czterech lat przed wspomnianym bezmiesiączkowym rokiem i nazywane są okresem okołomenopauzalnym.Mediana wieku menopauzy wynosi 51 lat, co oznacza że średnio w wieku 45–55 lat wszystkie reagujące pęcherzyki jajnikowe zanikają i następuje trwający dziesięciolecia czas, w którym głównym źródłem estrogenów jest lokalne wytwarzanie androgenów. Biorąc pod uwagę średnią długość życia w większości krajów, przyjmuje się, że wiele kobiet przeżyje w menopauzie jego jedną trzecią. To okres, w którym kobiety odgrywają ważne role w społeczeństwie i jest on jeszcze zazwyczaj poprzedzony okresem okołomenopauzalnym, stąd takie zainteresowanie każdą możliwością poprawy komfortu życia kobiet.Rola estrogenuPrzede wszystkim moment, w którym następuje przejście w okres menopauzy, jest wieloaspektowy i zależy od warunków genetycznych oraz środowiskowych, takich jak ekspozycja na promieniowanie UV, dym tytoniowy i czynniki związane ze stylem życia.Oprócz istotnego ekspozomu, omawiając proces postępowania menopauzy, należy zwrócić uwagę na estrogeny. To niezwykle pracowite hormony, które w naszym organizmie wpływają na wiele ważnych funkcji, takich jak: działanie homeostatyczne, proliferacja i śmierć komórek, ekspresja białek wątrobowych, metabolizm lipidów, równowaga energetyczna, metabolizm glukozy, regulacja układu odpornościowego i sercowo-naczyniowego, rozwój mózgu i neuronów, wzrost kości i innych. Biosynteza estrogenów następuje przez enzym aromatazy, a ich hormonalne działanie odbywa się za pośrednictwem receptorów estrogenowych. W okresie dojrzewania rozwijające się pęcherzyki jajnikowe zaczynają wydzielać estrogeny. Z wielu znanych estrogenów  najpowszechniej znane są dwa, są to 17β-estradiol oraz estron – ten pierwszy mający około siedmiokrotnie silniejsze interakcje z receptorami estrogenowymi niż drugi.U dorosłych kobiet całkowity poziom estrogenów pochodzących z jajników osiąga szczyt pod koniec 20 roku życia. Szczyt syntezy kolagenu i elastyny w skórze występuje około 30 roku życia, co z kolei odpowiada szczytowi produkcji estrogenów. Natomiast w okresie okołomenopauzalnym poziom estrogenów mocno się waha.Czy działalność estrogenów ma znaczenie dla skóry? Wiadomo o biosyntezie estrogenów w skórze – w keratynocytach, melanocytach i fibroblastach.Sama synteza estrogenów nie miałaby znaczenia bez receptorów estrogenowych. Występują one licznie zarówno w skórze właściwej, jak i naskórku, a ich największa gęstość obserwowana jest w narządach płciowych, na twarzy i kończynach dolnych. Badania wykazały, że receptory estrogenowe znajdują się na błonach komórek skóry. Dlatego też na metabolizm komórkowy w skórze wpływa niskie stężenie estrogenów, oddziałując jednocześnie na zawartość kolagenu i glikozaminoglikanów.Obserwując proces starzenia się człowieka, pierwsze oznaki starzenia się skóry pojawiają się około 30 roku życia, kiedy właśnie poziom estrogenów zaczyna spadać. Skóra staje się cieńsza, odwodniona, marszczy się, staje się nierównomiernie zabarwiona, a gojenie ran jest opóźnione.Obserwując proces starzenia się człowieka, pierwsze oznaki starzenia się skóry pojawiają się około 30 roku życia, kiedy właśnie poziom estrogenów zaczyna spadać. Skóra staje się cieńsza, odwodniona, marszczy się, staje się nierównomiernie zabarwiona, a gojenie ran jest opóźnione.Szczególnie dotkliwie spostrzega się pojawienie się zmarszczek wokół oczu i ust oraz zmarszczek wzdłuż czoła.Zwiotczenie i ścieńczenie skóry wynika z utraty znajdującego się pod nią kolagenu, a zwłaszcza włókien elastyny, które zapewniają pełne, mocne i sprężyste właściwości młodzieńczej skóry z normalnym, przedmiesiączkowym poziomem estrogenów (patrz poniżej). Estrogen poprawia również nawilżenie oraz stymuluje proliferację keratynocytów i fibroblastów. Dodatkowe pozytywne działanie estrogenów obejmuje:

• zwiększoną żywotność komórek i składników macierzy pozakomórkowej, takiej jak fibrylina,
• hamowanie metaloproteinaz macierzy (MMP),
• przeciwdziałanie reaktywnym formom tlenu poprzez swoje właściwości przeciwutleniające.

Po menopauzie poziom estradiolu spada niemal do zera. Niedobór estrogenu niekorzystnie podkreśla na skórze upływający czas.Ogólne skutki spadku poziomu estrogenów w odniesieniu do skóry:

• Suchość/świąd;
• Zmarszczki;
• Atrofia;
• Upośledzone gojenie się ran;
• Nierównomierny koloryt skóry;
• Upośledzenie funkcji bariery skórnej;
• Spadek zdolności przeciwutleniającej.

Skutki spadku estrogenów w naskórku:

• Spłaszczenie połączenia skórno-naskórkowego;
• Nierównomierna aktywność melanocytów;
• Spadek liczby komórki Langerhansa;
• Wzrost liczby porów.

Skutki spadku estrogenów w skórze właściwej

• Spadek nawilżenia (obniża się zawartość glikozaminoglikanów, mukopolisacharydów i kwasu hialuronowego);
• Spadek intensywności syntezy kolagenu (typ I i typ III);
• Spadek intensywności syntezy elastyny;
• Spowolnienie działania fibroblastów;
• Wzrost poziomu metaloproteinazy macierzy (MMP);
• Spadek ukrwienia i unaczynienia.

Menopauza a kondycja skórySuchość skóry można zauważyć już we wczesnym okresie okołomenopauzalnym, jednak początkowo może ona być w pewnym stopniu kompensowana przerostem gruczołów łojowych. W późniejszym okresie menopauzy, gdy produkcja sebum jest wyraźnie zmniejszona, skóra staje się coraz bardziej sucha i swędząca, po czym następuje jej zwiotczenie.Ogólna atrofii skóry jest problemem, który dotyka większość kobiet. Najbardziej oczywiste miejsca, w których jest to zauważalne, to obszary eksponowane na promieniowanie UV i objęte działaniem grawitacji – jak twarz i szyja. Proste badanie rozległości tych zmian polega na delikatnym chwycie skóry na grzbiecie dłoni, pociągnięciu jej do góry i obserwacji, jak szybko fałd wraca do pierwotnego kształtu po puszczeniu skóry. U kobiet po menopauzie rekonstytucja fałdu może trwać 3–4 razy dłużej niż u kobiet przed nią. Dzieje się tak na skutek braku hydrofilowych glikozaminoglikanów i proteoglikanów, niskiego nawilżenia skóry właściwej, braku ścisłego związku pomiędzy naskórkiem, skórą właściwą i skórą właściwą oraz zmniejszonej ekspresji kolagenu i elastyny.Również sieciowanie kolagenu powoduje zaburzenie jego wytrzymałości i stabilności. Szczególnie pod wpływem procesu glikacji następują nadmierne lub niespecyficzne wiązania poprzeczne kolagenu, a te z kolei powodują jego narastającą sztywność. W kolejnym kroku uwidaczniają się zmarszczki, co wraz ze zmniejszeniem masy mięśniowej, grubości skóry, a także wraz z odwodnieniem warstwy rogowej naskórka wzmacnia niekorzystny wpływ na wygląd starzejącej się skóry.Skóra kobiet w okresie menopauzy, zwłaszcza tych będących wiele lat po niej, jest podatna na złuszczanie. Ma to związek ze spadkiem indukowanej estrogenami ezryny w naskórku. Ezryna odpowiada za łączenie komórek naskórka poprzez „mostki międzykomórkowe”, które utrzymują integralność z elementami warstwy naskórka skóry.Przebarwienia skóry są częstą dolegliwością związaną z jej starzeniem się. Chociaż istnieje wiele rodzajów hiperpigmentacji, w tym pozapalne przebarwienia i melasma, najczęstszym problemem związanym z wiekiem są plamy soczewicowate, czyli „plamy starcze” związane z ekspozycją na słońce.W całej skórze właściwej i podskórnej obserwuje się także kruchość naczyń, która może powodować wyciek krwi z układu mikronaczyniowego.Podsumowując, zmiany skórne w okresie menopauzy są nie tylko trudne do ukrycia, ale stają się poważnym problemem kosmetycznym, wymagającym odpowiedniej terapii.Obejrzyj video z serii “Ekspert radzi”, w którym dr n. med. Anna Kamm opowiada o Skórze w okresie menopauzy.

Z tego artykułu dowiesz się:

• czym są egzosomy?
• jak wykorzystać egzosomy w terapiach łączonych?
• jak wykorzystać egzosomy w terapii łysienia?

Było osocze bogatopłtkowe i komórki macierzyste. Teraz przyszedł czas na egzosomy. Medycyna regeneracyjna często wykorzystuje substancje pochodzenia organicznego, które mają zdolności wspomagające naturalne procesy odnowy organizmu i odbudowę uszkodzonych tkanek. O tym co to są egzosomy, jak działają oraz jak wykorzystuje się je w medynie estetycznej i trychologii mówi dermatolog lek. Anna Bachleda-Curuś z kliniki SCM estetic w Krakowie.Medycyna regeneracyjna to kierunek mający na celu wykorzystywanie substancji i technologii, które nakłaniaj organizm do samoodnowy – stymulują go i usprawniają procesy zachodzące w nim, tak aby miał zdolność lepszej pracy i naturalnej naprawy uszkodzonych struktur. Cześć z preparatów ma pochodzenie organiczne, nawet autologiczne jak np. osocze bogatopłytkowe czy fibryna bogatopłytkowa. W tym trendzie obecnie dużą popularnością cieszą się egzosomy, które są szeroko wykorzystywane w medycynie również w medycynie estetycznej.Egzosomy – ważny nośnik organicznyEgzosomy to nanopęcherzyki (niewielkie cząsteczki o budowie pęcherzykowej), wytwarzane przez komórki macierzyste i komórki mezenchymalne (MSC), krążące w płynach ustrojowych. Transportują  i dostarczają one informacje biologiczne do komórek. Ich skład jest niezwykle wartościowy – zawierają szereg składników aktywnych, takich jak m.in: lipidy, białka, peptydy, aminokwasy, kwasy nukleinowe, czynniki wzrostu, cytokiny, elastynę, dzięki czemu efektywnie wpływają na procesy regeneracji, odnowy, odżywienia i nawilżenia skóry. Wykorzystanie egzosomów w medycynie estetycznej jawi się jako nowoczesna i innowacyjna metoda, która prowadzi do rewolucyjnych efektów w zakresie odmładzania i regeneracji skóry.Jak mówi dermatolog lek. Anna Bachleda-Curuś z kliniki SCM estetic w Krakowie egzosomy wykazują cały wachlarz cennych i istotnych właściwości – biorą udział w komunikacji międzykomórkowej, usprawniają procesy regeneracyjne i naprawcze, działają przeciwzapalnie, pobudzają produkcję kolagenu i elastyny, stymulują procesy angiogenezy (tworzenia nowych naczyń krwionośnych) oraz proliferacji (namnażania) komórek.– Z uwagi na powyższe egzosomy z powodzeniem znajdują zastosowanie w medycynie estetycznej. Poprzez intensywną stymulację komórek skóry właściwej, dzięki nim możemy osiągnąć efekty w procesach odmładzania i regeneracji skóry, a także redukcji oznak starzenia i przebarwień. Wykazują one również niezwykłą skuteczność w terapiach mających na celu zahamowanie nadmiernego wypadania włosów i zapobieganie łysieniu. Zabiegi z wykorzystaniem egzosomów gwarantują poprawę ogólnej kondycji skóry, co bezpośrednio przekłada się na pożądany efekt promiennego wyglądu – wymienia specjalistka.Egzosomy w terapiach łączonych Warto również wspomnieć, że egzosomy przyczyniają się do zwiększenia skuteczności innych zabiegów medycyny estetycznej. Warto je więc stosować w pojedynkę oraz w terapiach łączonych. Egzosomy stosuje się w połączeniu z zabiegami, które silnie wpływają na przebudowę i regenerację skóry, co zapewnia maksymalny efekt ich działania i pełne wykorzystanie potencjału odmładzającego ukrytego w składnikach egzosomów. W celu uzyskania efektu odmłodzenia lub regeneracji egzosomy aplikuje się pacjentowi z wykorzystaniem m.in. mikronakłuwania (mezoterapia mikroigłowa), lasera frakcyjnego CO2, radiofrekwencji mikroigłowej RF. Obszary zabiegowe to: twarz, szyja, dekolt, skóra głowy.– W przypadku zabiegu z użyciem tzw. pena w pierwszej kolejności dokonuje się kontrolowanych uszkodzeń skóry za pomocą urządzenia wyposażonego w specjalną głowicę z systemem pulsujących igieł, po czym aplikuje się egzosomy na obszar zabiegowy. W ten sposób wprowadzane są one do mikrokanalików, które powstały na skutek mikronakłuć. Warto zauważyć, że już same mikronakłucia wykazują działanie regeneracyjne (prowadzą do powstania zamierzonego stanu zapalnego skóry, który ma na celu  jej naprawę i odbudowę –  m.in. pobudzenie fibroblastów do wytwarzania głównych białek budujących naszą skórę (elastyny i kolagenu) – mówi lek. Anna Bachleda-Curuś.Poprzez mezoterapię mikroigłową i technologię frakcyjnego mikronakłuwania egzosomy efektywnie wnikają w głąb skóry, w konsekwencji czego następuje stymulacja produkcji kolagenu i elastyny, a także procesów regeneracji.W przypadku stosowania terapii łączonej egzosomy + radiofrekwencja mikroigłowa RF uzyskuje się doskonałe efekty ze względu na zwiększenie stopnia przenikania cennych egzosomów w głębsze warstwy skóry. Mikronakłucia połączone z działaniem fal radiowych zapewniają wyjątkowo silną stymulację skóry do przebudowy, jest to tzw. inteligentny bezinwazyjny termolifting skóry.Warto zaznaczyć, że zabiegi są w pełni bezpieczne i nie wymagają rekonwalescencji; pacjent w zasadzie od razu może wrócić do codziennych aktywności. Standardowo zaleca się wykonanie serii kilku zabiegów w określonych ostępach czasu – w zależności od potrzeb pacjenta ustalane jest to indywidualnie przez lekarza wykonującego zabieg.Procedura z wykorzystaniem egzosomów inicjuje proces silnej przebudowy i regeneracji skóry, który realizuje się w ciągu kilku tygodni, natomiast pierwsze efekty zauważalne są już po pierwszym zabiegu. Ponadto, zaleca się przeprowadzenie serii przypominającej – po upływie ok. 6-12 miesięcy.Terapia egzosomowa w leczeniu łysienia Egzosomy wykorzystywane są w leczeniu łysienia każdego typu, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. To przełomowa i w pełni bezpieczna terapia, ponieważ egzosomy wykazują zdolności regeneracyjne komórek macierzystych, przy czym są hipoimmunogenne, czyli doskonale tolerowane przez organizm.– Zabieg z wykorzystaniem egzosomów na skórę głowy, przeprowadzony metodą mezoterapii przyczynia się do wzmocnienia cebulek, pobudzenia porostu włosów, a także poprawy mikrokrążenia w skórze, co w konsekwencji oznacza wyraźne zagęszczenie włosów oraz zahamowanie ich nadmiernego wypadania. Egzosomy podane w skórę głowy pomagają w regeneracji uszkodzonych, uśpionych mieszków włosowych i odbudowie włosów, stymulują ich ponowny wzrost – wyjaśnia trycholog SCM estetic.Kurację egzosomową poprzedza wstępna konsultacja ze specjalistą, który indywidualnie dobiera częstotliwość i liczbę zabiegów. Zauważalne rezultaty zazwyczaj obserwuje się po około 6 miesiącach po zastosowaniu leczenia. 

Z tego artykułu dowiesz się:

• czym są reakcje alergiczne,
• na jakie alergeny zwracać uwagę,
• jak leczyć i zapobiegać objawom alergii.

Niezależnie od naszych działań, otaczający nas ekspozom wpływa na ludzi. Ogół czynników, na które jesteśmy narażeni, jest bardzo szeroki, powszechny i oddziałuje na życie milionów ludzi na całym świecie. Kontakt z nimi nie zawsze pozostaje bez echa, a efekty mogą być bardzo różnorodne. Skórne reakcje stanowią jedną z najczęstszych manifestacji alergii, a ich objawy mogą być irytujące i czasem nawet uciążliwe. Zwłaszcza że z nadwrażliwością skórną zmaga się dziś pomiędzy 40 a 45 proc. Polaków, z czego coraz większe grono stanowią dzieci i młodzież.Czym są skórne reakcje alergiczne? Na powierzchni skóry mogą objawić się reakcje alergiczne spowodowane nadmierną odpowiedzią układu odpornościowego na substancje zwane alergenami. Drogi wniknięcia takiego antygenu mogą być różne, między innymi za pośrednictwem układu oddechowego, pokarmowego lub bezpośrednio poprzez skórę. Gdy organizm zostaje eksponowany na alergen, układ odpornościowy reaguje na niego, prowadząc do pojawienia się objawów skórnych ‒ takich, które nie mają miejsca w toku codziennego funkcjonowania.Co może wywoływać alergie?Zakres związków mogących prowadzić do reakcji alergicznej jest bardzo szeroki i można je podzielić według wielu skal. Jeden ze sposobów podziału to drogi ich wnikania. Wyróżniamy zatem:

Niektóre z surowców stosowanych w recepturach kosmetyków mają intensywny wpływ na powstawanie reakcji uczuleniowej. Zaliczają się do nich przede wszystkim substancje zapachowe, sztuczne barwniki, konserwanty. Nadwrażliwość może wystąpić po zastosowaniu preparatów z:

• alkoholem etylowym,
• kwasami owocowymi,
• olejem parafinowym,
• mleczkiem pszczelim,
• propolisem,
• olejkami eterycznymi,
• kompozycjami zapachowymi,
• siarką,
• fenolem,
• lanoliną,
• niklem
• olejem wazelinowym.

Reakcja na te składniki to jednak bardzo indywidualna predyspozycja i zależy także od ich stężenia. Część osób nie zauważy jakichkolwiek następstw, z drugiej natomiast strony – u wielu pojawi się reakcja alergiczna nawet przy niewielkiej ilości danego składnika.Niektóre z surowców stosowanych w recepturach kosmetyków mają intensywny wpływ na powstawanie reakcji uczuleniowej. Zaliczają się do nich przede wszystkim substancje zapachowe, sztuczne barwniki, konserwanty.Jakie objawy świadczą o alergii?Jak rozpoznać czy zmiana pojawiająca się na skórze to alergia? Najczęstszymi objawami skórnych reakcji alergicznych są:

• zaczerwienienie skóry,
• pieczenie skóry,
• uciążliwy świąd, którego drażnienie prowadzi do uszkodzeń i nadkażeń skóry,
• grudki lub czerwone plamy na podłożu podrażnionej skóry,
• pokrzywka z pęcherzami o różowej lub białej barwie, której towarzyszy swędzenie,
• pęcherzyki wypełnione płynem,
• nadmierne rogowacenie i szorstkość skóry,
• obrzęk skóry i tkanki podskórnej, dotyczący najczęściej twarzy, rąk lub stóp. W niektórych przypadkach może obejmować jamę ustną, język, gardło i krtań.

Dermatologia wyróżnia wiele chorób skórnych na tle alergicznym, wśród których najczęściej spotykane są:

• alergiczne kontaktowe zapalenie skóry – pojawia się w ciągu doby po kontakcie z alergenem i objawia się łuszczącą, swędzącą i piekącą wysypką,
• pokrzywka alergiczna – pojawia się błyskawicznie po kontakcie z alergenem, zmiany przypominają te występujące po oparzeniu przez pokrzywę i jest to z reguły rozległa, czerwona i swędząca wysypka,
• atopowe zapalenie skóry (AZS) – któremu zazwyczaj towarzyszy uszkodzenie bariery naskórkowej i płaszcza wodno-lipidowego, prowadząc do penetracji substancji drażniących, a w rezultacie zaczerwienienia, świądu i stanu zapalnego.

Oprócz tego, że uczulenie może powodować alergiczne kontaktowe zapalenie skóry czy atopowe zapalenie skóry, może też prowadzić do reakcji poważniejszych w skutkach, takich jak wstrząs anafilaktyczny.Chcąc mieć pewność, że mamy do czynienia właśnie z reakcją alergiczną, a nie dermatozą innego rodzaju, koniecznie należy potwierdzić to badaniami – testami na określone grupy alergenów, a następnie wybrane alergeny. W celu rozpoznania alergii zlecane są także dodatkowe badania krwi na oznaczenie poziomu swoistych przeciwciał klasy IgE.I co teraz?Jeśli podejrzewasz, że pojawiająca się zmiana na skórze jest wynikiem reakcji alergicznej, najlepiej, by klient/klientka skonsultował/ła się z lekarzem. Ten zleci badania i testy określające, jaki alergen wywołuje tę reakcję. Z wyboru w trakcie ostrych reakcji alergicznych stosowanych jest kilka metod leczenia. Przede wszystkim zawsze zaleca się odstawienie lub unikanie alergenów, jeśli jest to oczywiście możliwe. Kolejno można poddać się:

• leczeniu miejscowemu, które polega na stosowaniu kortykosteroidów w formie maści, płynów i kremów. Stosowane miejscowo łagodzą objawy skórnych reakcji,
• leczeniu doustnemu, w przypadku nasilonych objawów i braku skuteczności preparatów działających miejscowo, w postaci leków przeciwhistaminowych, blokujących receptory histaminy i hamujących alergiczną reakcję zapalną,
• immunoterapii, tzw. odczulaniu, która ma na celu zwiększenie tolerancji organizmu na alergen; może co prawda trwać nawet kilka lat, daje jednak dużą szansę na nabycie tolerancji immunologicznej.

Skórze na ratunekPrawidłowa pielęgnacja podrażnionej skóry jest często ratunkiem i ukojeniem. Największe nadzieje pokładane są w preparatach, takich jak emolienty, które wykazują działanie silnie nawilżające, odbudowujące barierę naskórkową, redukujące świąd, regenerujące uszkodzoną skórę i przeciwzapalne. Osobom z potencjałem reakcji alergicznych zaleca się wprowadzenie emolientów na stałe do rutyny pielęgnacyjnej. Można także doraźnie stosować maści o działaniu łagodzącym i przeciwzapalnym, np. na bazie rumianku.Alergiczne zmiany skórne, które najczęściej swędzą, prowadzą w konsekwencji do drapania, co wiąże się z ryzykiem zakażenia – dlatego zaleca się stosowanie łagodnych środków antyseptycznych, które mają działanie odkażające.Można również podjąć kroki, które mają na celu zapobieganie uczuleniu na kosmetyki. Do najważniejszych działań należy:

• sprawdzenie składów kosmetyków i odrzucanie tych potencjalnie drażniących,
• sięganie po kosmetyki hipoalergiczne,
• unikanie stosowania nowych produktów, zwłaszcza kilku naraz,
• sprawdzenie produktu przed jego zastosowaniem.

Sprawdzenie produktu przed jego zastosowaniem, czyli test, polega na nałożeniu niewielkiej ilości specyfiku na skórę za uchem lub na nadgarstku. Jeżeli w ciągu doby w tym miejscu pojawi się zaczerwienienie, najlepiej zrezygnować ze stosowania tego kosmetyku.Może jednak to tylko podrażnienie? Do substancji najczęściej wykazujących działanie drażniące zaliczamy między innymi:

• retinol i jego pochodne,
• kwasy AHA, BHA,
• witaminę C w wyższych stężeniach.

Wystąpienie podrażnienia niekoniecznie musi być przeciwwskazaniem do ponownego użycia peelingów chemicznych czy retinoidów. Czasem wystarczy zastosować stopniowe wprowadzanie danego kosmetyku do pielęgnacji – tak, aby skóra mogła się powoli przyzwyczajać do działania danego składnika, np. retinolu. Skórne reakcje alergiczne na pewno są uciążliwe w codziennym funkcjonowaniu, ale na szczęście istnieje wiele sposobów na złagodzenie ich objawów. Kluczowa jest diagnostyka identyfikująca alergen i adekwatne leczenie. Odpowiednio dobrana, towarzysząca pielęgnacja przynosi ulgę, odtwarza barierę skórną i przywraca sprawność funkcji obronnych skóry.

Rok 2022 został okrzyknięty rokiem fermentacji oraz fermentowanego piękna. Era wykorzystania tego procesu w kosmetologii i medycynie estetycznej trwa jednak nadal i nie była tylko trendem. Fermentacja jest powszechnie znanym zjawiskiem. Dzieje jego wykorzystania przebiegają równolegle z historią rasy ludzkiej. Na długo przed świadomością istnienia mikroorganizmów produkty fermentowane, tj. chleb, piwo czy kefir, były używane w celach żywieniowych i terapeutycznych. Przypuszczalnie fermentacja została odkryta spontanicznie. Jogurt powstał najprawdopodobniej w wyniku zachodzenia tego procesu w workach ze skóry zwierzęcej, używanych do transportu wody i mleka w regionach o niskiej wilgotności i wysokich temperaturach (Azja Środkowa i Bliski Wschód).Fermentacja jest procesem biochemicznym obejmującym przemiany związków organicznych (cukry, lipidy) przez mikroorganizmy głównie w warunkach beztlenowych. Z naukowego i medycznego punktu widzenia fermentacja może być traktowana jako jedna z form poprawy biodostępności substancji aktywnych. Oczywiście w przypadku kosmetyków nie mówimy o dostępności biologicznej wedle definicji per se, ale takiej dla komórek skóry.Przykłady fermentacji powszechnie wykorzystywanej w kosmetologii to ta masłowa i mleczanowa – gdzie produktami są niskocząsteczkowe kwasy tłuszczowe (z ang. short chain fatty acids, SCFA), takie jak maślan czy mleczan – oraz fermentacja olejów, gdzie produktami są wolne kwasy tłuszczowe, SCFA oraz unikalne lipidy mannozoerytrytolowe (lipidy MEL).Mówiąc o procesie biodostępności dla komórek skóry, należy brać pod uwagę, że przenikanie przez barierę naskórkową jest procesem złożonym i zależy od wielu czynników. Tylko nieliczne z dostępnych substancji aktywnych w kosmetykach przedostają się przez barierę naskórkową, a jeszcze mniej dociera do skóry właściwej. Nie jest to jednak dziwne, biorąc pod uwagę funkcję skóry, która ma za zadanie przede wszystkim chronić środowisko wewnętrzne od zewnętrznego. Co więcej, skóra jest nieprzepuszczalna nawet dla nanodyspersji z powietrza. Dlatego zastosowanie nanotechnologii w kosmetykach nie gwarantuje przenikania substancji aktywnej.Fermentacja może być także uważana za metodę bioaktywacji substancji czynnych. Oleje fermentowane charakteryzują się lepszym składem pod względem zawartości wolnych kwasów tłuszczowych czy witaminy E. W olejach fermentowanych znajdują się aktywne polifenole oraz wspomniane unikalne lipidy MEL.Oleje fermentowane charakteryzują się lepszym składem pod względem zawartości wolnych kwasów tłuszczowych czy witaminy E. W olejach fermentowanych znajdują się aktywne polifenole oraz wspomniane unikalne lipidy MEL.Wpływ na skóręZ pewnością znają Państwo probiotyki, czyli produkty również kosmetyczne, w których zawarte są żywe kultury bakterii, czy prebiotyki, zawierające pożywkę dla bakterii. Teraz nadeszła era postbiotyków – metabolitów mikroorganizmów probiotycznych, inaczej fermentów. Te ostatnie wykazują dobroczynny wpływ na cały organizm, podobnie jak probiotyki. Poprawiają odporność, działają przeciwzapalnie i wspierają procesy trawienne.Pro-, pre- i postbiotyki należą do filarów zdrowego mikrobiomu jelitowego. Identycznie jest w przypadku mikrobiomu skóry – co oczywiście nie dziwi, biorąc pod uwagę, iż skóra jest największym organem ludzkiego ciała, skolonizowanym przez różne typy mikroorganizmów. Za główną funkcję fermentów w kosmetykach można przyjąć działanie przeciwdrobnoustrojowe, regenerujące i przeciwzapalne, są również pożądanymi substancjami aktywnymi w produktach anti-aging.Z uwagi na fakt, że wprowadzono je do użytku stosunkowo niedawno, ich mechanizm nie jest do końca poznany. Wiadomo, iż działają immunomodulująco, regenerująco-naprawczo oraz antyoksydacyjnie. Są również świetnym medium, czyli pożywką dla bakterii probiotycznych, przez co regulują ich rozwój – a więc dbają o homeostazę mikrobiomu.Co ważne, fermentacja zachodzi na skórze/w skórze w warunkach fizjologicznych oraz patofizjologicznych. Dodatkowo drobnoustroje na skórze, takie jak Staphylococcus epidermidis czy Propionibacterium acnes, posiadają aktywność fermentacyjną, co pozwala na utrzymanie homeostazy mikrobiomu skóry.Dane literaturowe wskazują ponadto, że komensalne szczepy bakteryjne, tj. St. epidermidis, zapobiegają kolonizacji przez patogeny bądź ograniczają ją, wykorzystując do tego fermentację. Ingerencja bakteryjna za pomocą aktywnej kolonizacji szczepami komensalnymi/oportunistycznymi może okazać się efektywną metodą zapobiegania i leczenia dermatoz skórnych.Terapeutyczne zastosowanie interferencji bakteryjnej poprzez aktywną kolonizację przy użyciu ludzkiego komensalnego szczepu bakteryjnego Staphylococcus epidermidis, który wydziela proteazę serynową, skutecznie przeciwdziała zakażeniu/hamuje kolonizację Staphylococcus aureus (S. aureus). Analogicznie Propionibacterium acnes wykorzystuje fermentację glicerolu do hamowania opornego na metycylinę Staphylococcus aureus (CA-MRSA).Każde zachwianie równowagi mikrobiologicznej skóry skutkuje dysbiozą, objawiającą się, przykładowo, jako trądzik pospolity. Podobnie jak dojrzewający owoc, zmiana trądzikowa – szczególnie zamknięty zaskórnik lub głęboko osadzony ropień w otwartym zaskórniku – tworzy beztlenowe mikrośrodowisko, które ułatwia przerost Propionibacterium acnes.Wykazano, że Propionibacterium acnes, Staphylococcus epidermidis i inne mikroorganizmy skórne współistnieją w zmianach trądzikowych. Jak podają dane naukowe, Staphylococcus epidermidis jest bakterią probiotyczną, która może wykorzystywać fermentację glicerolu w celu powstrzymania przerostu Propionibacterium acnes. W normalnych warunkach fizjologicznych Staphylococcus epidermidis i Propionibacterium acnes są zdolne współistnieć na powierzchni skóry bez wzajemnego przeciwdziałania. Staphylococcus epidermidis może później wejść w zmiany trądzikowe, gdy zaskórniki są tworzone przez przerost Propionibacterium acnes.Ponadto – biorąc pod uwagę niektóre artykuły, które donoszą, że obie bakterie nie koegzystują w dużym stopniu – możliwe jest, że stopień kolonizacji Propionibacterium acnes i Staphylococcus epidermidis w zmianie trądzikowej zależy od stadium trądziku pospolitego. Stąd też ingerencja bakteryjna bądź dostarczanie glicerolu/fermentów może być formą terapii kontrolowania dysbiozy, która objawia się jako trądzik pospolity.Jak wspomniano wyżej, wiele SCFA jest w naturalny sposób wytwarzanych przez komórki skóry i bakterie komensalne w stosunkowo niskich stężeniach. Fermentacja glicerolu, głównie do kwasu mlekowego, podnosi poziom ekspresji kilku kluczowych genów związanych z właściwościami barierowymi skóry. Podczas gdy nawilżające działanie glicerolu na skórę jest dobrze znane, ogólne korzyści tego związku organicznego wobec jej mikrobiomu ujawniają alternatywny sposób funkcjonowania tej cząsteczki.Stwierdzono, że Lactobacillus delbrueckii i inne bakterie kwasu mlekowego hamują rozwój chorób atopowych. Ponadto na podstawie dowodów klinicznych i histologicznych skonstatować można, że miejscowe stosowanie kwasu mlekowego jest skuteczne w depigmentacji i poprawie chropowatości powierzchni oraz łagodnego marszczenia skóry spowodowanego fotouszkodzeniem środowiska. Co ciekawe, udokumentowano również korelację występowania świądu mocznicowego u dializowanych pacjentów z chroniczną chorobą nerek w zależności od stopnia kolonizacji Propioninbacterium acnes oraz wydzielania maślanu.Wspomniane powyżej lipidy MEL to tajna broń fermentów. Wykorzystanie olejów fermentowanych – pierwotnie stosowanych w krajach azjatyckich – oraz lipidów MEL w kosmetologii zapoczątkowałam na polskim rynku trzy lata temu, w mojej autorskiej linii molekularnych kosmetyków Skin Science.Lipidy MEL produkowane są prawie wyłącznie przez szczep Pseudozyma spp. Związki te są biosurfaktantami, czyli są to powierzchniowo czynne biomolekuły, które przejawiają doskonałe działanie emulgujące, jak również korzystne właściwości farmakologiczne. Działają naprawczo i regeneracyjnie. Wykazują efekty fotoprotekcyjne i naprawiają fotouszkodzenia.Lipidy MEL mają też ochronny wpływ na skórę w kontekście komórkowych modeli uszkodzenia bariery skórnej. Ponadto poprawiają one wygląd skóry uszkodzonej promieniowaniem UV poprzez zmniejszenie produkcji melaniny oraz rozjaśnienie przebarwień.Dodatkowo lipidy MEL różnicują komórki skóry i wywołują ich kontrolowaną apoptozę. Te związki chemiczne utrzymują nawilżenie skóry dzięki ich samoorganizującym się strukturom, które przypominają komórki tkankowe. Ponadto lipid MEL-B zwiększa ekspresję akwaporyny w keratynocytach, co prowadzi do efektu nawilżającego.Przewaga postbiotyków nad probiotykamiJest tu kilka aspektów, które warte są podkreślenia:

• produkty z fermentami nie muszą być podwójne konserwowane,
• fermenty są biodostępnymi i aktywnymi substancjami aktywnymi gotowymi do działania,
• istotne jest również bezpieczeństwo stosowania – u pacjentów z obniżoną odpornością nie zaleca się używania kosmetyków probiotycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe, potencjał pro-, pre- i postbiotyków w kontekście kosmetologii i medycyny anti-aging jest ogromny. Ponadto potencjalne zastosowanie celowanej fermentacji jako metody w terapii dermatoz i dysbioz skórnych również jest warte uwagi. 

CZYTAJ POZOSTAŁE CZĘŚCI SERII

Składniki pod lupą cz. 1 – koenzym

Składniki pod lupą cz. 2 – kurkumina 

Składniki pod lupą cz. 3 – witamina C

Składniki pod lupą cz. 4: niacynamid

Składniki pod lupą cz. 5 – krocyna

Składniki pod lupą cz. 7 – retinol i pochodne

Składniki pod lupą cz.8 – senolityki

Z tego artykułu dowiesz się:

• jaką rolę spełnia płaszcz hydrolipidowy,
• z czego wynikają problemy skóry, które pojawiają się przy jego zaburzeniach,
• jakie remedia należy w takich przypadkach stosować.

Problem suchej, ściągniętej i odwodnionej skóry dotyka wielu osób, zarówno młodych, jak i dojrzałych. Wielokrotnie związany jest z cerami problematycznymi: trądzikowymi, naczyniowymi, rumieniowymi czy z trądzikiem różowatym, a także z przebarwieniami. W takim przypadku niezwykle istotna jest indywidualnie dobrana terapia, która daje możliwość działania synergicznego: przywrócenia skórze właściwego nawilżenia oraz rozwiązania danego problemuPrzyczyną suchości skóry jest nieodpowiednia ilość NMF (naturalnego czynnika nawilżającego), zaburzenia płaszcza hydrolipidowego, a także nieprawidłowe złuszczanie się naskórka. Zaburzenia te wielokrotnie towarzyszą również innym problemom skórnym i mogą je wywoływać lub nasilać. NMF znajduje się w warstwie rogowej naskórka, odpowiada za utrzymanie zawartości wody na odpowiednim poziomie oraz zapobiega odwodnieniu. Jego niedobór powoduje zmiany w prawidłowym nawilżeniu skóry. Płaszcz wodno-lipidowy zlokalizowany jest na powierzchni warstwy rogowej naskórka. Tworzy tzw. barierę okluzyjną, zapobiegającą utracie wody, oraz chroni przed wpływem szkodliwych czynników zewnętrznych. Bariera lipidowa wpływa również na elastyczność skóry. Dzięki niej jest ona miękka, jędrna i gładka.Przyczyny problemów skóryNieprawidłowości związane ze wspomnianą warstwą powodują zwiększoną przeznaskórkową utratę wody, czyli TEWL, i jednocześnie zwiększają podatność skóry na szkodliwe działanie czynników zewnętrznych (fizycznych, chemicznych i biologicznych). Wymienione czynniki wpływają bezpośrednio na zaostrzenie się na przykład trądziku różowatego. Brak właściwej bariery hydrolipidowej powoduje podrażnienie skóry w wyniku działania niskich temperatur czy wiatru, co wywołuje rumień i intensywną grę naczyniową. Może również wpływać na nadkażenia drobnoustrojami bądź zasiedlenie skóry nużeńcem.W trądziku pospolitym zaburzenia tego typu wpływają na kolonizację bakteryjną oraz na nadmierną pracę gruczołów łojowych. W przypadku skór dotkniętych przebarwieniami ich przesuszenie i uszkodzenie będzie nasilało proces melanogenezy. Trzecim istotnym elementem jest nieprawidłowe złuszczanie naskórka, które powoduje zaburzenie ochronnej funkcji warstwy rogowej przed odwodnieniem, a suchość skóry zaburza proces złuszczania.Omówione wyżej zmiany w oczywisty sposób nasilają problemy naczyniowe oraz trądzikowe, a także pogarszają stan skóry z trądzikiem różowatym. Mając na uwadze powyższe przyczyny oraz skutki, nieodłącznym elementem terapii cer problematycznych jest przywrócenie im właściwego nawilżenia i odbudowa płaszcza hydrolipidowego, połączone z równoczesnym intensywnym działaniem w odniesieniu do danego problemu.Pielęgnacja skóry problematycznejPierwszym krokiem w pielęgnacji takiej skóry jest delikatne usunięcie martwego naskórka, które pozwala na ograniczenie przeznaskórkowej utraty wody w wyniku nagromadzenia się dużej ilości martwych komórek. Idealnie sprawdzą się tu peelingi enzymatyczne zawierające papainę i bromelainę. Niewskazane jest natomiast stosowanie mocnych peelingów chemicznych o silnych właściwościach drażniących, mimo że zwyczajowo stosujemy takie produkty w przypadku, przykładowo, trądziku.Przy zaburzeniu płaszcza hydrolipidowego należy w pierwszej kolejności zadbać o jego odbudowę, a dopiero w następnych krokach można działać intensywniej. Warto jest wprowadzić składniki o właściwościach nawilżających i regenerujących, takie jak: ceramidy, aloes, kwas hialuronowy i trehaloza. Istotne jest również działanie wyciszające. Tu sprawdzą się olej tamanu, fitosfingozyna czy pantenol. Nie może zabraknąć preparatów o działaniu okluzyjnym, ograniczających TEWL i aktywność szkodliwych czynników zewnętrznych.Należy jednak unikać kosmetyków komedogennych, ponieważ będą one nasilały problemy skórne. W pielęgnacji każdej z wymienionych powyżej cer problematycznych z zaburzonym płaszczem hydrolipidowym warto włączyć składniki uderzające bezpośrednio w dany problem, ale jednocześnie nieprzesuszające skóry, np. przeciwzapalne (azeloglicyna, kwas azelainowy), wzmacniające naczynia (trokserutyna, wąkrotka azjatycka, witamina C) czy rozjaśniające przebarwienia (niacynamid). Tak indywidualnie dobrana pielęgnacja gabinetowa i domowa przygotowuje skórę do kolejnego etapu, czyli aktywnej pielęgnacji skutecznej na dany problem skórny.