Z tego artykułu dowiesz się:

• jak osiągnąć efekt estetycznych ust,
• o znaczeniu odstępu czasowego po wykonaniu PMU,
• o nowym standardzie w branży beauty.

Współczesna branża beauty coraz wyraźniej odchodzi od myślenia zabiegowego w oderwaniu od całościowej estetyki twarzy. Klientki i klienci oczekują nie tylko poprawy wyglądu, lecz także harmonii, naturalności i efektów „szytych na miarę”. Jednym z obszarów, w którym współpraca przynosi spektakularne rezultaty, jest koloryzacja i modelowanie ust, realizowane wspólnie przez linergistkę/linergistę, czyli specjalistę makijażu permanentnego, oraz lekarza medycyny estetycznej.

Model łączony (PMU → ME) to również czytelny schemat współpracy: linergistka pracuje w obszarze optyki i pigmentu, a lekarz w obszarze struktury i tkanek. Takie rozdzielenie kompetencji zwiększa kontrolę nad efektem oraz zmniejsza ryzyko błędów wynikających z traktowania ust jednowymiarowo.

Kreowanie ust wymaga precyzji, wyczucia i znajomości zarówno anatomii, jak i kolorymetrii, w oparciu o podział kompetencji, z zachowaniem prawidłowej kolejności i odstępów czasowych pomiędzy zabiegami.

Plan na kreowanie estetycznych ust

Usta są jednym z najbardziej przyciągających uwagę elementów twarzy. Ich kształt, symetria, objętość oraz kolor mają ogromny wpływ na postrzeganie wieku, zdrowia i atrakcyjności. Co istotne, piękne usta to nie zawsze usta „większe”. To także naturalny i równomierny kolor czerwieni wargowej, harmonijny kształt dopasowany do rysów twarzy, zachowana symetria oraz gładkość i nawilżenie.

Aby osiągnąć taki efekt, konieczne jest rozłożenie procesu w czasie i zaplanowanie go etapami.

Aby osiągnąć taki efekt, konieczne jest rozłożenie procesu w czasie i zaplanowanie go etapami.

Etap I – makijaż permanentny jako punkt wyjścia

W prawidłowo zaplanowanym procesie pierwszym krokiem powinien być makijaż permanentny ust wykonany przez doświadczonego linergistę. Na tym etapie celem nie jest maksymalne wzmocnienie koloru czy korekta objętości, lecz:

• subtelne zaznaczenie naturalnego kształtu ust,
• wyrównanie kolorytu czerwieni wargowej,
• optyczna korekta drobnych asymetrii,
• dobór pigmentu uwzględniający subton skóry oraz wyjściowy kolor ust.

Makijaż permanentny pozwala wydobyć potencjał ust, pokazując ich realną linię, proporcje i możliwości estetyczne jeszcze przed ingerencją wolumetryczną. Co istotne, pigment wprowadzony w tkankę musi przejść pełen proces gojenia i stabilizacji koloru.

Znaczenie odstępu czasowego

Po wykonaniu makijażu permanentnego konieczne jest zachowanie minimum czterech tygodni przerwy przed kolejnym zabiegiem. Tu ważna informacja, że w przypadku dojrzałych skór okres ten warto wydłużyć do 6–8 tygodni. Jest to czas, w którym tkanki ulegają pełnej regeneracji, kolor pigmentu stabilizuje się, można rzetelnie ocenić kształt i barwę ust po wygojeniu. Zbyt szybka ingerencja medyczna mogłaby zaburzyć proces gojenia, wpłynąć na migrację pigmentu lub zwiększyć ryzyko powikłań.

Zbyt szybka ingerencja medyczna mogłaby zaburzyć proces gojenia, wpłynąć na migrację pigmentu lub zwiększyć ryzyko powikłań.

Etap II – zabieg u lekarza medycyny estetycznej

Dopiero po upływie miesiąca klientka powinna udać się do lekarza medycyny estetycznej, który bazując na już zaznaczonym kształcie ust może precyzyjnie:

• nadać pożądaną objętość,
• poprawić kontur wynikający z anatomii, a nie z pigmentu,
• wyrównać asymetrie strukturalne,
• poprawić nawilżenie i elastyczność tkanek.

Makijaż permanentny wykonany wcześniej stanowi dla lekarza czytelną mapę estetyczną, ułatwiającą zachowanie proporcji i naturalnego efektu. Dzięki temu zabieg wolumetryczny staje się bardziej przewidywalny i kontrolowany.

Okiem eksperta – dr Edyta Pasternak-Bańka

– W praktyce lekarza medycyny estetycznej obserwuję, że największym źródłem przerysowania ust nie jest sam kwas hialuronowy, lecz błędne planowanie, czyli próba „naprawienia wszystkiego” jednym narzędziem. Usta są strukturą wyjątkową: dynamiczną, silnie zależną od mimiki, ale też niezwykle wrażliwą na optyczne niedoskonałości konturu i koloru. Dlatego w podejściu holistycznym rekomenduję odwrócenie typowej kolejności postępowania. W wielu przypadkach bardziej racjonalne jest wykonanie najpierw makijażu permanentnego ust (PMU), a dopiero w drugim etapie ewentualne modelowanie kwasem hialuronowym. Z perspektywy medycznej ma to kilka kluczowych uzasadnień. PMU rozwiązuje problem, którego kwas nie rozwiąże. Kwas hialuronowy wpływa głównie na objętość, projekcję i proporcje, natomiast nie jest narzędziem do budowania barwy. Tymczasem wiele pacjentek zgłasza problem, który nazywa „brakiem ust”, a w rzeczywistości dotyczy on: zaniku naturalnego koloru czerwieni wargowej, rozmycia granicy ust, nierówności konturu, optycznego „spłaszczenia” ust wynikającego z utraty pigmentu.

W tej grupie pacjentek odpowiednio wykonane PMU potrafi dać efekt odmłodzenia i „pełniejszych ust” bez dodawania objętości – i bez ryzyka przeciążenia tkanek. Wykonanie PMU jako pierwszego etapu pozwala często ograniczyć ilość podawanego preparatu podczas modelowania. Z doświadczenia klinicznego wynika, że najbardziej naturalne usta powstają wtedy, kiedy najpierw „wraca” ich kolor i kontur, a dopiero potem, jeśli jest potrzeba, delikatnie uzupełnia się proporcje. Po wykonaniu PMU łatwiej realnie ocenić, czego brakuje ustom. Granice stają się czytelne, a pacjentka nie sugeruje się już wyłącznie „bladym zarysem” ust, który często fałszuje obraz i prowokuje do nadmiaru kwasu. W efekcie drugi etap – modelowanie – ma charakter bardziej precyzyjny i mniej agresywny: poprawia projekcję, harmonizuje proporcje, koryguje drobne asymetrie, ale nie próbuje robić „wszystkiego naraz”.

Co uzupełnia kwas, czego nie da się uzyskać PMU?

Makijaż permanentny jest narzędziem optycznym. Może: przywrócić granicę i kontur, wyrównać kolor, dać efekt „pełniejszych ust” poprzez pracę światłem i barwą. Natomiast nie zastąpi strukturalnej korekty, czyli: nie zwiększy realnej projekcji, nie skoryguje rotacji wargi górnej, nie poprawi proporcji warg przy utracie podporu tkanek, nie zniweluje „zapadnięcia” ust w starzeniu, nie wyrówna deficytów tkankowych, nie zredukuje bruzd i zagnieceń skóry wokół ust. Do tego potrzebny jest kwas hialuronowy oraz toksyna botulinowa.

Etap III – dopigmentowanie jako finalny szlif

Ostatnim, niezwykle istotnym etapem jest zabieg dopigmentowania makijażu permanentnego, wykonywany po stabilizacji efektu zabiegu medycyny estetycznej. To właśnie wtedy linergista może:

• dostosować intensywność koloru do nowej objętości ust,
• skorygować miejsca, w których pigment uległ osłabieniu,
• idealnie dopasować odcień do finalnego wyglądu czerwieni wargowej,
• nadać ustom spójny, świeży i naturalny efekt.

Ważne – dopigmentowanie nie jest poprawką „błędów”, lecz integralnym elementem zaplanowanego procesu estetycznego.