Obejrzyj nagranie ze szkolenia online i dowiedz się:
Podczas wykładu dowiesz się:
Partnerem merytorycznym wykładu jest Empire Pharma.
Z tego artykułu dowiesz się:
Zdrowie i nawilżenie skóry to nie tylko kwestia dostosowania odpowiedniej pielęgnacji. Z uwagą równie wielką co ta, którą przykładamy do wyboru dopasowanych do potrzeb skóry kosmetyków, powinniśmy również zadbać o jej odżywienie od wewnątrz. Dieta bogata w składniki mineralne, witaminy czy zdrowe tłuszcze to bardzo ważny element dbania o zdrowie skóry. Jednak musimy dołożyć do tej układanki jeszcze jeden bardzo ważny puzzel – nawodnienie!Często zdarza się, że prowadząc aktywny tryb życia, ciągle w pogoni za czymś, zapominamy nie tylko o prawidłowym, zrównoważonym jedzeniu, ale także o uzupełnianiu płynów w organizmie. Jednym z tych podstawowych napojów jest woda.Bez wody nie ma ani zdrowia, ani życia!Zacznijmy od tematu szeroko pojętego zdrowia związanego z piciem wody. Warto bowiem mieć świadomość – nie tylko w kontekście dbania o skórę – jak wiele możemy zawdzięczać odpowiedniemu nawodnieniu. Woda tworzy środowisko dla prawie wszystkich reakcji w organizmie. To właśnie dzięki znajdującym się w niej jonom możliwe jest utrzymywanie sygnałów nerwowych. Dzięki temu myślimy, uczymy się, możemy być aktywni, odbieramy wrażenia zmysłowe.Woda stanowi aż 80 proc. naszego mózgu i jest absolutnie niezbędna do jego prawidłowej pracy! Ponadto dzięki wodzie zachodzą wszelkie procesy metaboliczne, za jej pomocą pozbywamy się toksyn i oczyszczamy organizm (np. z używek). Wszystkie organy naszego ciała potrzebują wody do prawidłowego i sprawnego funkcjonowania.Nawilżanie od wewnątrzSkórę możemy nawilżać od środka w bardzo prosty sposób – po prostu pijąc wodę! To właśnie ona najlepiej nawadnia organizm, i warto pamiętać o niej każdego dnia. Ogólne rekomendowane spożycie wody to ok. 2,0 l na dzień, jednak w istocie jest to zależne od masy ciała. Zapotrzebowanie na płyny wynosi średnio 30 ml na każdy kilogram masy ciała – czyli w przypadku osoby o masie ciała równej 55 kg wskazane będzie wypijanie ok. 1,5 l płynów, ale przy masie ciała wynoszącej 90 kg ta ilość powinna być prawie dwa razy większa.Oczywiście warto także wziąć pod uwagę inne czynniki, które mogą mieć wpływ na wzrost zapotrzebowania na wodę. Należą do nich m.in. zwiększona temperatura ciała, pojawiająca się biegunka, upały czy intensywny wysiłek fizyczny. Wodę uznaje się za jeden z obowiązkowych, łatwo dostępnych „kosmetyków” – balsam do skóry, ale działający od wewnątrz. Jest związana nie tylko z samym jej nawilżeniem, ale także chroni przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi (pozwala zachować naturalną barierę ochronną skóry), opóźnia procesy starzenia, a także ma wpływ na wygląd włosów i paznokci oraz przeciwdziała powstawaniu cellulitu.Badania pokazują, że regularne spożywanie już 1 litra wody mineralnej na dobę przez ok. 40 dni może zwiększyć jej nawilżenie nawet o 14 proc.! Dzięki prawidłowemu nawodnieniu skóra zachowuje zdrowy wygląd, jędrność oraz elastyczność.Już nieznaczny ubytek wody na poziomie kilku procent może być zauważalny w wyglądzie skóry. Możemy zaobserwować wówczas większe napięcie, wysuszenie, odczuwalne pieczenie, zaś skóra zaczyna się łuszczyć.Objawy odwodnieniaGłówne objawy odwodnienia to: zwiększone i męczące pragnienie, uczucie zmęczenia, złe samopoczucie i brak koncentracji, rozdrażnienie, problemy z pamięcią, zaczerwienie skóry, a także bezsenność i utrata apetytu. Już nieznaczny ubytek wody na poziomie kilku procent może być zauważalny w wyglądzie skóry. Możemy zaobserwować wówczas większe napięcie, wysuszenie, odczuwalne pieczenie, zaś skóra zaczyna się łuszczyć.O odwodnienie wcale nie jest aż tak trudno. Codziennie zużywamy wodę w toku procesów zachodzących w organizmie, a także pozbywamy się jej razem z potem. Woda ze skóry łatwiej odparowuje pod wpływem czynników zewnętrznych, takich, jak: słońce, wiatr, wysoka i niska temperatura, promieniowanie UV, przebywanie w suchych i ogrzewanych pomieszczeniach. Wysuszająco na skórę działają także detergenty, mydło czy stosowanie niektórych leków.Czy wiesz, że sytuacja, w której czujemy się spragnieni, to już pierwszy stopień odwodnienia? Jest wówczas bardzo prawdopodobne, że odwodnienie sięga 2‒3 proc. Odwodnienie na poziomie 10 proc. u większości ludzi wiąże się z trwałym uszkodzeniem narządów wewnętrznych.Warzywa i owoceWarto pamiętać, że warzywa i owoce to także źródło wody w naszej diecie. Oczywiście ich spożycie nie zastąpi picia płynów, jednak dzięki nim możemy jeszcze lepiej się nawodnić oraz zwiększyć podaż witamin i składników mineralnych ważnych dla zdrowia skóry. Warzywa, które szczególnie zasługują na uwagę – zawierają bowiem powyżej 90 g wody na 100 g produktu – to: ogórek, sałata, cukinia, kapusta pekińska, papryka, bakłażan i kalafior. Owoce z największą zawartością wody to truskawki, arbuz, melon oraz maliny.Jak ułatwić sobie zadanie?Pamiętajmy, że do wody możemy dodawać ulubione naturalne dodatki, aby piło nam się ją łatwiej i przyjemniej. Cytryna, mięta, plastry ogórka, imbir – to jedne z wielu możliwych dodatków, które mogą ułatwić nam zadanie picia odpowiedniej ilości płynów. W okresie jesienno-zimowym, kiedy troszkę trudniej pije się nam zimne napoje, warto zdecydować się na ciepłe napary, które nawadniają tak samo dobrze!Odpowiednie uzupełnienie płynów to ważny czynnik dla jędrnej, gładkiej skóry oraz promiennej cery. Dzięki niemu odczuwamy też lepsze samopoczucie i więcej energii do działania. Nie można bagatelizować tej potrzeby i warto mieć zawsze pod ręką wodę – aby móc sięgać po nią nie tylko wtedy, kiedy nasz organizm daje już sygnały, że bardzo mu jej brakuje.
CZYTAJ TAKŻE POZOSTAŁE ARTYKUŁY Z TEJ SERII
Insulina a kondycja skóry
Mleko a trądzik – czy warto wykluczyć nabiał z diety, aby cieszyć się piękniejszą skórą?
Antyoksydanty – źródło młodej skóry
Graj w kolory – czyli o witaminach i składnikach mineralnych niezbędnych dla zdrowej skóry
Mikrobiota jelit a kondycja skóry
Kwasy tłuszczowe i ich wpływ na kondycję skóry
Chrupnij marchewkę dla zdrowej skóryCzy picie wody poprawia wygląd skóry?
Kurkuma, cynamon, czarnuszka – przeciwzapalne trio
Przeciwzapalny napar dla skóry
Z tego artykułu dowiesz się:
Jakie fazy ma trądzik różowatyTrądzik różowaty (acne rosacea) to przewlekła, zapalna choroba skóry występująca na podłożu łojotoku i zaburzeń naczyniowych. Jej patogeneza nie jest jednorodna i do końca wyjaśniona, i można doszukiwać się wielu jej przyczyn. Przyjrzyjmy się nie tylko samym objawom ale także fazom, które możemy rozróżnić w zależności od obrazu zmian.Jednym z czynników sprzyjających rozwojowi trądziku różowatego jest cera tłusta, wrażliwa i naczyniowa, a także mieszana (tłusta w strefie T i sucha na policzkach). Choroba ta dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn w wieku 30‒50 lat. Znacznie częściej występuje jednak u kobiet, ze szczególnym nasileniem w okresie menopauzalnym, w trakcie menstruacji oraz ciąży. Wskazuje to na istotny wpływ zmian hormonalnych na trądzik różowaty. Mężczyźni statystycznie chorują rzadziej, ale przebieg choroby jest u nich cięższy. Zmiany zlokalizowane są na twarzy, głównie w środkowej części czoła, na nosie, policzkach i brodzie, tworząc charakterystyczny kształt „motyla”.Objawy trądziku różowategoObjawy trądziku różowatego to przede wszystkim rumień, teleangiektazje, grudki, krostki na podłożu łojotoku. W zależności od obrazu zmian możemy wyróżnić trzy fazy.
Można wyróżnić również postać oczną trądziku różowatego. Charakteryzuje się ona: uczuciem ciała obcego w oku, pieczeniem, swędzeniem, zaczerwienieniem, światłowstrętem i przewlekłym uczuciem suchości oczu. Towarzyszy jej infekcja nużeńcem (Demodex folliculorum). W jej wyniku obserwuje się charakterystyczne białe strupki wokół oczu, a także wypadanie rzęs.Na skórze dotkniętej trądzikiem różowatym obserwujemy procesy zapalne, nieprawidłowości naczyniowe, limfatyczne, w obrębie gruczołów łojowych, a także zmiany w obrębie tkanki łącznej, włóknienie. Tak szerokie spektrum zmian świadczy o złożoności problemu i wielu czynnikach, które go wywołują. Co za tym idzie ‒ dobór pielęgnacji gabinetowej i domowej powinien uwzględniać przede wszystkim aktualną fazę choroby.Co wpływa na nasilenie trądziku różowatego?Czynniki wpływające na pojawienie się i zaostrzanie choroby to między innymi zaburzenia naczynioruchowe związane z autonomicznym układem nerwowym. Wiele osób mierzy się również z zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, niedokwaśnością soku żołądkowego, nieżytem żołądka (zapaleniem błony śluzowej żołądka), zaparciami, zespołem jelita drażliwego (nawracającym zaburzeniem pracy jelit i ich nadreaktywnością), zakażeniem pierwotniakiem Lamblia intestinalis (giardiozą), chorobami pasożytniczymi, Helicobacter pylori czy chorobą Crohna.Nie można jednak jednoznacznie stwierdzić, że zaburzenia te zawsze towarzyszą trądzikowi różowatemu – natomiast u wielu chorych obserwuje się tego typu problemy. Podobnie jest z infekcjami miejscowymi oraz infekcjami ogólnymi. Wskazuje to także na osłabienie układu odpornościowego. Trądzik różowaty towarzyszy również zaburzeniom wewnątrzwydzielniczym – zmiany na skórze nie występują przed okresem pokwitania, a nasilają się w czasie przekwitania. Poza zaburzeniami hormonalnymi pozostałe czynniki zaostrzające chorobę to: zaburzenia miesiączkowania, menopauza, choroby tarczycy, przysadki, silne glikokortykosteroidy, czynniki pokarmowe, takie jak: kawa, herbata, alkohol, ostre przyprawy. Duże znaczenie ma także stres i czynniki psychogenne oraz promieniowanie UV, komputerowe, z lamp jarzeniowych. Bezpośredni wpływ na zmiany naczyniowe i zapalne, wystąpienie rumienia oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych, a także wzrost uwalniania wolnych rodników mają: wysoka temperatura, gorące kąpiele, sauna, warunki atmosferyczne – wiatr, mróz, duża wilgotność czy wahania temperatury – a także intensywny wysiłek. Właściwa pielęgnacja skóry jest jednym z najważniejszych czynników wspomagających walkę z trądzikiem różowatym. Nie należy jednak zapominać, że jej zły dobór może znacząco zaostrzać chorobę. Niewskazane są kosmetyki drażniące, zawierające: alkohol, aceton, mentol, alkaliczne mydła, peelingi ziarniste i mocne peelingi chemiczne.Rozpoznając trądzik różowaty w gabinecie kosmetycznym, należy zwrócić uwagę na następujące elementy: występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych w środkowej części twarzy, wzmożoną pobudliwość naczynioruchową naczyń krwionośnych występujących na twarzy, zależną od czynników fizycznych i psychicznych, a także współistniejące objawy łojotoku oraz dojrzały wiek chorych.Ze względu na złożoność problemu pielęgnacja skóry z trądzikiem różowatym powinna uwzględniać zastosowanie szerokiego spektrum preparatów i składników aktywnych, a także aktualną fazę choroby i indywidualne potrzeby. Kierunek działania zabiegów i pielęgnacji domowej powinien obejmować następujące obszary: delikatne oczyszczanie i usuwanie martwego naskórka, regulację pracy gruczołów łojowych i wydzielania sebum bez równoczesnego przesuszania skóry, działanie przeciwzapalne, nawilżenie i utrzymanie równowagi hydrolipidowej. Kluczowe jest również wzmacnianie, uszczelnianie i obkurczanie naczyń krwionośnych.Trądzik różowaty, a także zmiany zachodzące w toku jego przebiegu, wpływają na kondycję psychiczną osoby chorej. Mogą towarzyszyć jej poważne problemy psychospołeczne, takie jak niska samoocena czy problemy w kontaktach z innymi. Trądzik różowaty jest chorobą dermatologiczną, objawia się na skórze, ale znacząco wpływa na komfort i jakość życia.
Z tego artykułu dowiesz się:
Własna marka kosmetyczna to brzmi dumnie. Jeszcze do niedawna mogliśmy zaleźć na półkach sklepowych tylko kilkanaście marek kosmetycznych polskich i trochę więcej zagranicznych. Ostatnie lata jednak wiele zmieniło w kwestii szerokiego zakresu kosmetyków dostępnych dla każdego. Łatwe do kupienia stały się produkty, które kiedyś były zarezerwowane tylko dla profesjonalistów. Z jednej strony jest to łatwy kąsek i prowadzi do kosmetycznych nadużyć. Silnie skoncentrowane preparaty mają zbyt długie czasy aplikacji i są powodem podrażnień i niepożądanych reakcji. Z drugiej strony ogólna powszechność ułatwia samodzielną pielęgnację w domowym zaciszu.Takie zmiany mocno wpłynęły na działalność salonów urody. Kosmetolog stojąc przed trudnym wyborem kosmetyku dla swojego klienta do pielęgnacji domowej często nie znajduje odpowiedniego. Wśród szerokiej gamy produktów drogeryjnych można by się spodziewać, że z łatwością coś się znajdzie. Jednak dobrze skonstruowany technologicznie kosmetyk nie należy do często spotykanych. Dlatego w głowie nie jednego kosmetologa pojawiła się myśl o stworzeniu preparatu, który byłby idealny dla jego podopiecznych. To zazwyczaj pierwszy powód zainteresowania biotechnologią i chemią kosmetyczną. To dziedziny, które nieustannie przyciągają uwagę poszukujących nowych rozwiązań pielęgnacyjnych i kosmetycznych. Dlatego też, coraz więcej osób zaczyna interesować się tworzeniem własnej marki kosmetycznej, tzw. private label.Czym jest private label?Private Label to model biznesowy, w którym jedna firma produkuje produkty dla innej firmy, umieszczając na nich markę zleceniodawcy. Na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się proste. Zwłaszcza, kiedy mamy w głowie pomysł na idealny produkt, będący odpowiedzią na problemy dermatologiczne klientów. Czy jednak tak jest w rzeczywistości? Na początek musimy uściślić co to tak naprawdę oznacza private label. W praktyce jest wykorzystaniem gotowych rozwiązań recepturowych i produkcją ich ze swoim logo. Takie rozwiązanie ma dwa oblicza. Marka ma nowy produkt ale czy jest on w stanie przebić się przez mnogość kosmetyków dostępnych na rynku? Korzystając z gotowych procedur musisz liczyć się z tym, że ktoś wyprodukuje produkt bardzo podobny do Twojego. Jak zatem być innowacyjnym?Z pomocą przychodzi model produkcji kontraktowej. Jeśli masz swój pomysł ale nie wiesz jak technologicznie stworzyć produkt to możesz skorzystać z wiedzy i doświadczenia biotechnologów i specjalistów od produkcji. Takie rozwiązanie jest oczywiście droższe, bo wymaga zaangażowania dużo większej liczby specjalistów, ale gwarantuje Ci niepowtarzalną i stworzoną dla Ciebie recepturę a kolejno opiekę nad procesem wprowadzania tego produktu na rynek.Czym jest white label?W świecie producentów nie tylko kosmetyków istnieje jeszcze możliwość współpracy na zasadach white label. Tak określa się współpracę, w ramach której produkcję określonych towarów zleca się wybranemu, zewnętrznemu podmiotowi. Jest on odpowiedzialny za cały proces produkcji, z wyłączeniem etykietowania i opakowania produktów. Produkty white label są pozbawione jakichkolwiek oznaczeń. Dalszy proces wprowadzenia produktu na rynek spoczywa na zleceniodawcy. To dobre rozwiązanie dla tych, którzy mają zapewnioną część procesu wdrożeniowego, a potrzebują niewielkiego wsparcia produkcyjnego. W branży kosmetycznej spotykamy wiele marek stworzonych właśnie w tych modelach. Oczywiście tajemnicą producenta jest model jaki wybrał, jednak stan dzisiejszej wiedzy kosmetologów pozwala szybko zorientować się jak innowacyjne są produkty. Skład INCI nie jest wyznacznikiem, ale daje wiele informacji. Którą drogą zatem najlepiej jest podążać? Niestety to zależy …Zależy do wielu kwestii, w tym na pewno finansowych ale także własnych zamierzeń i planów co do wprowadzenia produktów na rynek. Wielu kosmetologów chciało by mieć kosmetyki z logo własnej marki w gablocie przy recepcji. Czy jednak iść tą drogą? Jakie są trudności i zalety związane z tym procesem? Jakie są niezbędne do tego wymogi prawne i formalne?Czy łatwo jest stworzyć własny brand?Zaczynając od trudności, należy zauważyć, że rynek kosmetyczny jest niezwykle konkurencyjny. Konsumenci mają szeroki wybór produktów, co sprawia, że przebicie się z nową marką może być trudne. Ponadto, proces tworzenia własnych kosmetyków wymaga czasu, wiedzy i środków finansowych. Konieczne jest przeprowadzenie badań nad składnikami, testowanie formuł, a także zaprojektowanie opakowań, co może być kosztowne i czasochłonne.Jednakże, istnieje wiele zalet związanych z posiadaniem własnej marki kosmetycznej. Przede wszystkim, daje to możliwość wyrażenia własnej kreatywności i wizji estetycznej. Możesz stworzyć produkty, które idealnie odpowiadają Twoim wartościom i preferencjom. Ponadto, posiadanie własnej marki pozwala na kontrolę nad prawie każdym aspektem produkcji, co oznacza możliwość zapewnienia wysokiej jakości produktów. To również świetna okazja do budowania lojalności wśród klientów i budowania silnej marki.Choć tworzenie własnej marki kosmetycznej za pomocą Private Label może wydawać się łatwe, to jednak niesie za sobą pewne trudności i wyzwania. Konieczne jest przestrzeganie przepisów prawnych i wymogów formalnych, takich jak zgodność z normami bezpieczeństwa i higieny, oraz uzyskanie niezbędnych badań i certyfikatów. Dlatego też, warto skonsultować się z ekspertami prawnymi lub agencjami regulacyjnymi, aby upewnić się, że Twoje produkty są zgodne z obowiązującymi przepisami.Pomimo, iż poprzez Private Label jest możliwość szybkiego wejścia na rynek bez konieczności inwestowania dużych kwot w badania i rozwój produktów, to jednak są to gotowe receptury, które mogą być powtarzalne. Jednak dla pasjonatów kosmetyków, którzy chcą podzielić się swoją wizją z innymi, to możliwość wyrażenia własnej kreatywności i spełnienia zawodowego. Przy odpowiednim podejściu, zrozumieniu przepisów prawnych i wysiłku włożonym w rozwój marki, możliwe jest osiągnięcie sukcesu na konkurencyjnym rynku kosmetycznym. Bądźcie jednak rozważni jak w przypadku każdej inwestycji. Należy dokładnie przeanalizować wszystkie umowy, dokumenty i pisma. Najlepiej także samodzielnie zapoznać się z przepisami dotyczącymi wprowadzania kosmetyku do obrotu, aby uniknąć niepotrzebnych wpadek i rozczarowań.
Z tego artykułu dowiesz się:
Jest wiele momentów w życiu kobiety, kiedy jej organizm daje znać o specjalnych potrzebach. Menopauza to czas, w którym wymagania organizmu są nieco inne niż w młodości, ale przede wszystkim to początek ogromnych zmian w funkcjonowaniu kobiety. Większość z nich jest wynikiem spadku poziomu estradiolu, jako fizjologicznego skutku upływu lat. W pierwszej części artykułu o skórze w okresie menopauzy przeczytaliście Państwo o zjawiskach w niej zachodzących, a także czym jest estradiol i jaki ma wpływ na skórę. W drugiej pochylmy się nad tym, jak te zmiany można łagodzić oraz sprawić, by ten etap w życiu nie musiał koniecznie wiązać się z dyskomfortem.Wpływ menopauzy na skóręPrzede wszystkim musimy pamiętać, że wejścia w okres przedmenopauzalny, a następnie menopauzalny nie można uniknąć. To w pełni naturalny proces, a jego przebieg jest bardzo różny. Od prawie niezauważalnych skutków po bardzo niekomfortowe uderzenia gorąca i spadki formy. Wszystko to nie pozostaje bez wpływu na skórę.Spadający poziom estardiolu daje o sobie znać na wielu polach, zaś w przypadku skóry każda z jej warstw jest dotknięta konsekwencjami starzenia. To zmiany regresyjne, polegające na atrofii wszystkich warstw naskórka, spowolnieniu podziałów komórkowych i syntezy lipidów, zmniejszeniu syntezy włókien kolagenowych i elastycznych, kwasu hialuronowego oraz glikozoaminoglikanów.Chcąc powstrzymać galopujące skutki menopauzy na skórze, należy zacząć od prewencji – ale dużo wcześniej, niż nam się wydaje. Pierwsze symptomy zmian charakterystycznych dla tego okresu mogą pojawić się nawet kilka lat przed właściwą menopauzą. Często bywają bardzo subtelne i ledwo zauważalne, dlatego tak ważne jest, żeby nie przegapić właściwego momentu.Pierwszymi cechami mogącymi świadczyć o niskim poziomie hormonów są: suchość skóry, drobne zmarszczki, nierówny koloryt, przebarwienia, wiotkość i wiele innych, o których szczegółowo wspomniałam w pierwszej części artykułu.Pierwszymi cechami, mogącymi świadczyć o niskim poziomie hormonów są: m.in. suchość skóry, drobne zmarszczki, nierówny koloryt, przebarwienia, wiotkość.Gdybyśmy chcieli wymienić główne i najbardziej odczuwalne dla kobiet zmiany na skórze w okresie menopauzy to byłyby to:
Te cechy, charakteryzujące skórę dojrzałą, determinują konieczne do podjęcia działania. Główne kierunki terapii dla skór w okresie menopauzy to:
Terapie dla kobiet w okresie menopauzyOprócz pielęgnacji należy wspomnieć o terapiach farmakologicznych, często podejmowanych już w czasie przedmenopauzalnym. Powszechnie przyjmowało się, że tradycyjne metody leczenia, takie jak miejscowa terapia hormonalna, skutecznie odwracają proces starzenia się skóry z powodu niedoboru estrogenów. Począwszy od lat czterdziestych XX wieku popularne stało się leczenie kobiet w okresie menopauzy preparatami estrogenowymi. Stosowano wtedy również powszechną bioidentyczną terapię hormonalną, co w przypadku kobiet po menopauzie okazało się bezpieczne i skuteczne w zapobieganiu starzeniu się skóry. „Hormon bioidentyczny” odnosi się do związku o tej samej strukturze molekularnej co hormon wytwarzany endogennie.Wnioski z badań naukowych są niejednoznaczne w kwestii stosowania hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), jednakże wykazano, że miejscowe zastosowanie związków estrogenowych – znanych jako modulatory receptora estrogenowego SERM, z ang. Selective Estrogen Receptor Modulators – regeneruje i zapobiega pogorszeniu się stanu twarzy. Na szczęście wiele związków pochodzenia roślinnego, takich jak fitoestrogeny, które zawierają SERM, jest obecnie w stanie odegrać główną rolę w powstrzymaniu starzenia się skóry z niedoborem estrogenów, dzięki czemu możemy uniknąć terapii farmakologicznej.Kremy, żele i balsamy zawierające fitoestrogeny i izoflawony lub inne antyoksydanty potwierdziły w toku badań klinicznych swój wpływ na poprawę suchości skóry, zwiększenie jej grubości, redukcję zmarszczek na twarzy, stymulowanie żywotności fibroblastów, zwiększenie poziomu kwasu hialuronowego oraz produkcji kolagenu typu I i III.W badaniach tych nie wykryto żadnych znaczących działań niepożądanych po miejscowym zastosowaniu preparatów zawierających fitochemiczne składniki aktywne.Dlaczego w trakcie kuracji przeciwstarzeniowych najpowszechniej wykorzystywane są rośliny bogate w przeciwutleniacze? Ponieważ muszą przetrwać ciągłą ekspozycję na promieniowanie ultrafioletowe. Uważa się, że związki roślinne są również bezpieczne, co spełnia kryteria FDA dotyczące substancji, które można dodawać do preparatów do stosowania miejscowego i dostępnych bez recepty.Substancje przeciwdziałające skutkom menopauzyJest wiele znanych od dawna substancji będących składowymi preparatów kosmetycznych wspomagających działanie anty-aging. Standardem stały się witaminy A, C, E, kwas hialuronowy, ceramidy i inne. Warto jednak zwrócić uwagę na te mniej popularne, a także niezwykle skuteczne, o udowodnionym przez naukowców pozytywnym działaniu.Do tych bardzo znanych należą retinoidy, królowe związków przeciwzmarszczkowych. Nie tylko wyrównują strukturę skóry i jej kolor, ale też skutecznie stymulują komórki do podziałów i odnowy.Z kolei jeszcze mało znana, ale skuteczna pochodna C-ksylopiranozydu, czyli pro-ksylan, stymuluje syntezę mukopolisacharydów w skórze właściwej i naskórku, poprawiając elastyczność i napięcie skóry. U kobiet po menopauzie po zastosowaniu miejscowego serum zawierającego pro-ksylan 3-proc. codziennie przez 60 dni, zaobserwowano redukcję widocznych oznak starzenia się skóry i zmiany w składzie sebum.Inną grupą związków skutecznie przeciwdziałających skutkom menopauzy są peelingi chemiczne. Zarówno w kwestii wyrównania kolorytu skóry i redukcji hiperpigmentacji, jak i zwiększenia nawilżenia skóry czy uelastycznienia drobnych naczyń krwionośnych.Nieczęsto stosowany w kosmetykach kwas alfa-liponowy jest rewelacyjnym związkiem wspomagającym pielęgnację. Ma właściwości przeciwzapalne i działa złuszczająco. W badaniu na podzielonej twarzy miejscowe stosowanie 5-proc. kwasu alfa-liponowego dwa razy dziennie przez 12 tygodni zmniejszyło szorstkość skóry, plamy soczewicowate i drobne zmarszczki.Związkiem, który na szczęście coraz częściej pojawia się w składach kosmetyków, jest niacynamid. Ta witamina jest silnym przeciwutleniaczem. Poprawia barierę lipidową naskórka, ograniczając przeznaskórkową utratę wody, oraz działa jako inhibitor transferu melanosomów, co skutkuje redukcją przebarwień. Badania naukowców udowodniły znaczną redukcję drobnych linii i zmarszczek, przebarwień, czerwonych plam i ziemistości skóry, a także poprawę elastyczności skóry.Warto także wspomnieć o ubichinionie, czyli koenzymie Q10. Jest naturalnie występującym, rozpuszczalnym w tłuszczach przeciwutleniaczem i istnieją dobre dowody in vitro na to, że może hamować wytwarzanie kolagenazy indukowanej promieniowaniem UVA w fibroblastach, zmniejszając w ten sposób rozkład kolagenu.W wielu preparatach z witaminą C znajdziemy kwas ferulowy – i słusznie, gdyż zwiększa on jej stabilność. Kwas ferulowy sam w sobie także będzie uzupełniał ochronę przeciwsłoneczną zapewnianą przez filtry przeciwsłoneczne, zwiększając ilość pochłanianego promieniowania.Bardzo potrzebną w kosmetykach grupą związków są peptydy, zwłaszcza pentapeptydy – jak np. KTTKS – składające się z podfragmentu propeptydu kolagenu typu I i odgrywające dużą rolę w stymulacji fibroblastów do wytworzenia kolagenu w skórze. Jedna z odmian, pentapeptyd palmitoilowy, jest znana jako Pal-KKTKS – czyli Matrixyl™ – i ewidentnie poprawiła w badaniu in vivo strukturę skóry twarzy 93 kobiet w wieku od 35 do 55 lat.Wspomaganie terapii przeciwstarzeniowejKosmetologia pielęgnacyjna z pewnością działa zarówno prewencyjnie, jak i objawowo. Nie jest to jednak jedyna droga postępowania. Do skutecznych metod wspomagających terapię przeciwstarzeniową należy zaliczyć aparaturę oddziałującą laserem lub falą radiową. Poprawę tekstury i grubości skóry, a co za tym idzie –napięcie skóry i usunięcie zmarszczek statycznych, można osiągnąć poprzez różnorodne, minimalnie inwazyjne zabiegi wykorzystujące energię. Z kolei środki niekorzystające z aparatury, ale także skuteczne, to: mezoterapia igłowa i mikroigłowa, nici PDO, stymulatory tkankowe, toksyna botulinowa i wypełniacze.Preparatem uznawanym za najlepszy kosmetyk przeciwstarzeniowy jest codzienny krem o wysokim współczynniku ochrony przeciwsłonecznej. Zmniejszenie skutków ekspozycji na promieniowanie UV bardzo ułatwia pielęgnację skóry dojrzałej.Sama pielęgnacja i przestrzeganie zaleconej terapii zabiegowej to jednak nie wszystko. Tak jak menopauza ma bardzo zróżnicowaną etiologię, tak i wiele metod należy stosować w jej prewencji. Istotne dla poprawy kondycji skóry są także: zbilansowana dieta, ruch i aktywność fizyczna, zdrowy styl życia oraz, co najważniejsze, systematyczność we wszystkich działaniach.
Obejrzyj nagranie ze szkolenia online i dowiedz się:
Obejrzyj nagranie ze szkolenia online i dowiedz się:
Z tego artykułu dowiesz się:
HYBRYDA – czyli coś złożonego z różnych części. W biologii to skrzyżowanie dwóch odmian, ras lub gatunków. W mitologii greckiej pierwowzorem hybrydy była Chimera. Nie wiem, czy pigmenty do PMU bywają chimeryczne, ale pojęcie HYBRYDOWE może do nich jak najbardziej pasować. Często wypowiadając frazę PIGMENTY HYBRYDOWE – patrzymy na to samo, nawet mówimy to samo, ale faktycznie myślimy o czymś zupełnie odmiennym.
Pojęcie HYBRYDA w PMU może mieć bowiem różne znaczenie i w każdym z tych przypadków to odmienne pojmowanie tego terminu nie jest pozbawione pewnych racji. Ważne natomiast jest to, aby z tych racji wypływały przydatne wnioski, ponieważ skutki przyjętych podziałów bywają poważne. Kluczową rolę odgrywają tu bowiem konsekwencje dla bezpośredniego efektu pigmentacji, jej trwania oraz usuwania. Tworzenie podziałów, klasyfikacji ma sens tylko wtedy, jeżeli do czegoś prowadzą – są po prostu przydatne w naszej pracy, nie zaciemniają obrazu sytuacji lub też, co gorsza, prowadzą na manowce lub do niebezpiecznej pułapki. Dokonując jakiegokolwiek podziału, powinniśmy po pierwsze odpowiedzieć sobie na istotne pytanie – co ma nam ów podział przynieść w zakresie tego, co jest lub będzie nam przydatne w naszej pracy. Cenię prostotę, boję się jedynie uproszczeń i spłaszczeń. „Klątwa wiedzy” potrafi skomplikować życie, niebezpieczna jest również „klątwa niewiedzy”, a przy tym równie groźnym czynnikiem jest zbytnie uogólnianie – jedno z praw Murphy’ego mówi, że jeżeli coś idzie zbyt łatwo, to jest wielka szansa, że właśnie wchodzimy w zasadzkę.
CZEMU SŁUŻĄ PODZIAŁY KLASYFIKACYJNE?
W przypadku pigmentów do PMU tworzenie podziałów, klasyfikacji jest przydatne tylko wtedy, kiedy pozwala nam na uzyskanie odpowiedzi na pytania w odniesieniu do widoczności koloru, jego stabilności – czyli trwania w skórze, możliwych inwersji, w tym atrybutów danego koloru, aplikowalności pigmentu oraz jego usuwalności, w tym optymalnych metod usuwania. Jeżeli nie wiem, dokąd zmierzam, to wówczas każda droga jest dobra… tylko dokąd ona mnie zaprowadzi?
Natomiast gdy ustalam cel, określając, dokąd chcę dotrzeć, to pozostaje mi już tylko ustalić formę tej podróży. Tak samo jest też przy tworzeniu podziałów. Zaczynam od zastosowania brzytwy Ockhama, czyli zasady, zgodnie z którą w wyjaśnianiu zjawisk należy dążyć do prostoty,wybierając takie wyjaśnienia, które opierają się na jak najmniejszej liczbie pojęć i założeń. W przypadku pigmentów do PMU ustalam więc siatkę niezbędnych terminów, definicji, i za jej pomocą staram się dokonać podziałów, które zbliżają mnie do celu – uzyskania odpowiedzi na nurtujące mnie pytania.
TWORZENIE BYTÓW
Pierwszy problem z PIGMENTAMI HYBRYDOWYMI w PMU polega na tym, że potrafimy całkowicie odmiennie postrzegać to pojęcie, ponieważ HYBRYDA bywa rozumiana jako:
A) HYBRYDA, czyli pigment NIEORGANICZNO- ORGANICZNY, czy też ORGANICZNO- NIEORGANICZNY – odnosimy się więc jedynie do stwierdzenia faktu, że w pigmencie są zarówno substancje barwiące (pigmenty) nieorganiczne,jak i organiczne;
B) HYBRYDA, czyli pigment, w którym zostały użyte różne spoiwa. Zawężając temat, w pigmentach występują spoiwa aglomerujące i agregujące;
C) HYBRYDA, czyli pigment, w którym już pojedyncza cząsteczka barwiąca składa się z kilku kolorantów. I, jak to zawsze w przypadku HYBRYD bywa, rozwiązań jest kilka – może to być połączenie: N/N, O/O czy N/O (N – nieorganika, O – organika). Najbardziej popularne w branży PMU pojmowanie pigmentu hybrydowego odnosi się do ujmowania go w formule przedstawionej w punkcie A, czyli jest to pigment, którym występują zarówno nieorganiczne, jak i organiczne komponenty barwiące. I na tym punkcie się skoncentruję, choć w nieco nietypowej formie – czyli w ramach schematu uwag i sugestii w stosunku do tej właśnie wersji rozumienia pojęcia pigmentów hybrydowych.
OGRANICZENIA W PODOBIEŃSTWACH
Przydatność danego wywodu oceniamy zazwyczaj na podstawie przedstawionych w nim argumentów i konkluzji. Przedstawione w załączonym za pomocą kodu QR dokumencie składy pigmentów, w odniesieniu do klasyfikacji chemicznej substancji barwiących, nie tylko pozwalają, co zmuszają nas – o ile chcemy być konsekwentni w swoich decyzjach – do zaklasyfikowania ich do pigmentów mieszanych (hybrydowych). Na tym jednak ich podobieństwo się kończy: będą to pigmenty o różnych kolorach i przeznaczeniach – samo to jeszcze w żaden sposób nie zadziwia, ale co więcej, kolory te będą miały inną widoczność w skórze, inną stabilność, a więc cechować je będzie odmienna trwałość i kierunek wybarwienia, w tym możliwości ochłodzenia odcienia oraz podatność na usuwanie, szczególnie metodą laserową. Wymienione składy kolorantów są zgodne z REACH w zakresie zakazanych substancji barwiących. Każdy z tych pigmentów ma pełne prawo być zastosowany do procedury pigmentacji, jednak potencjalne efekty czy ryzyko zabiegowe są różne, zależnie od konkretnych składów substancji, nawet tych w pełni akceptowalnych przez REACH.
MANOWCE ANALITYCZNEGO ROZUMOWANIA
Skąd moje obawy przed zbyt uproszczonym postrzeganiem pojęcia „pigment hybrydowy”? Być może moje wrażenie nie jest do końca uprawnione, ale często – zamiast skoncentrować się na tym, co rzeczywiście z tego podziału dla danej pigmentacji wynika – bardzo spłaszczamy to zagadnienie, czyniąc je w istocie abstrakcyjnym, lub też przypisujemy hybrydom, jako mieszance organiki i nieorganiki, własności, których one w istocie nie posiadają. Cechy te, często przypisywane hybrydom, niejednokrotnie wypływają z zupełnie innych parametrów czy właściwości danego pigmentu. Pośród innych zjawisk znaduje się również i to, że nadal nadmiernie mitologizujemy w PMU wielkość cząsteczek – te w naszych pigmentach są takie, jakie są, i ich rozmiary mają naturalnie swoje istotne znaczenie, ale w określonych obszarach. Możemy budować bardzo śmiałe hipotezy o trudności w aplikacji pigmentów nieorganicznych ze względu na większe wymiary cząsteczek nieorganiki niż organiki. Jednakże każda hipoteza powinna być poparta przekonującymi, wiarygodnymi i weryfikowalnymi argumentami. Nauka ma wartość uniwersalną i globalną – naturalnie musimy uwzględniać nasze lokalne uwarunkowania PMU, ale wnioski „lokalne” nie mogą być jaskrawo sprzeczne z prawidłowościami ogólnymi. W przypadku PMU i tatuażu obowiązują te same prawa nauki – różnimy się tylko sposobem ich wykorzystywania. W pigmentach do tatuażu stosowana jest biel tytanowa. Tak, dokładnie ta, która cechuje się największą zmierzoną cząsteczką (chociaż i w tym przypadku jest to bardzo duże uproszczenie). Ze strony tatuażystów nie słychać jednak narzekań dotyczących „osadzania” się pigmentu, bo cząsteczka nieorganiki jest za duża. Wystarczy dokonać obserwacji pigmentów do tatuażu, by dostrzec, jak często występuje w nich zjawisko sedymentacji bieli tytanowej i rozdzielania się od organiki. Formułowane przez nas oceny i wnioski muszą być merytoryczne i konsekwentne, w innym bowiem przypadku okaże się, że podążamy w złym kierunku lub też kieruje nami branżowa hipokryzja.
Pamiętajmy przy tym, że w składzie pigmentu nie ma elementów zbędnych, co oznacza, że każdy ze składników obecnych w naszych farbach pełni istotną funkcję, wynikającą z cech danej substancji
PODSUMOWUJĄC…Dokonując oceny czy analizy pigmentów, stawiajmy na prostotę i pragmatyczność – unikając jednak pochopnych i groźnych uproszczeń. Jeżeli wiesz, co chcesz osiągnąć, a przy tym, zgodnie z prawami natury, jest to możliwe do zrealizowania, to tym celem się kieruj przy analizie i doborze pigmentu. Jaki to ma być kolor? Co zaakceptuje klientka, jeżeli pojawi się wybarwienie? Jakie będą optymalne (lub możliwe) metody jego usuwania? Jak długo dana pigmentacja ma trwać? Jaki jest jej cel (np. neutralizacja), a także – jaki jest to obszar zabiegowy? Musimy cały czas mieć na względzie odpowiedzi na te ww. pytania. Hybrydy nie są chimeryczne, mają natomiast swoje osobliwości i właściwości – tak jak ludzie, niby każdy to homo sapiens, a w praktyce bywa różnie.
Z tego artykułu dowiesz się:
Warstwa rogowa naskórka pełni ważną funkcję ochroną skóry przed działaniem czynników zewnętrznych, a także przed nadmierną utratą wody z naskórka. Dla prawidłowej ochrony istotna jest ciągłość naskórka, tempo jego naturalnego złuszczania, odpowiednie pH oraz płaszcz lipidowy o prawidłowym składzie chemicznym. Nie mniej ważna jest również wartość TEWL, czyli parametry transepidermalnej ucieczki wody z organizm.Parametry ochronne naskórka mogą zmieniać się pod wpływem różnych czynników, zarówno wewnątrz jak i zewnątrzpochodnych. Do pierwszych zaliczyć możemy między innymi warunki klimatyczne, używki, sposób odżywiania, stres oraz sposób pielęgnacji skóry. Do czynników wewnątrzpochodnych należą zaburzenia hormonalne, choroby ogólnoustrojowe, dotrwałe leczenie oraz proces starzenia.Wpływ wyżej wspomnianych czynników może prowadzić do zmian w funkcjonowaniu naskórka i skóry właściwej, co będzie miało konsekwencje w postaci nieprawidłowej funkcjonalności bariery ochronnej naskórka.To, czy bariera naskórka funkcjonuje prawidłowo i spełnia swoją rolę kontroluje się w gabinecie kosmetycznym, stosując metody diagnostyczne, aparaturowe, wykorzystując do tego celu między innymi pehametr, korneometr oraz sebumetr.Czym jest keratynizacjaWarto pamiętać, że bariera naskórkowa powstaje w prawidłowym procesie rogowacenia naskórka, nazywanym keratynizacją. Jest to naturalny proces wędrówki keratynocytów z warstwy podstawnej do warstwy rogowej naskórka, przy czym w tej pierwszej komórki powstają na drodze podziałów komórkowych jako komórki żywe, a do tej ostatniej docierają już jako komórki martwe, wypełnione keratyną. Nadmierne, zbyt częste złuszczanie kwasami, może spowodować zaburzenia w procesie keratynizacji, ale również przyczynić się do zwiększenia ryzyka występowania podrażnień i stanów zapalnych.Obok korneocytów bardzo ważną rolę pełnią również lipidy, wypełniające przestrzeń pomiędzy korneocytami, które biorą udział w zatrzymywaniu wody w korneocytach, magazynowaniu jej i zapobieganiu parowaniu poza naskórek. Obok funkcji regulacji TEWL, lipidy międzykomórkowe stratum corneum regulują przenikanie do naskórka związków zarówno rozpuszczalnych w wodzie jak i w tłuszczach. Nie trudno jest się domyślić, że dla prawidłowego funkcjonowania i budowy bariery naskórkowej bardzo ważny jest również skład lipidów. W samym naskórku występuje 9 typów ceramidów, które stanowią połowę wszystkich lipidów występujących w naskórku, dodatkowo jest tu cholesterol i wolne kwasy tłuszczowe. Ceramidy pełnią niezwykle ważną rolę dla bariery naskórkowej, obok tego, że są jej bardzo ważnym elementem budulcowym, odpowiadają za regulację różnicowania keratynocytów, a ich niedobór może skutkować wzrostem TEWL oraz zwiększonym złuszczaniem naskórka, co będzie miało niekorzystny wpływ na stan całej skóry. Nieprawidłowa pielęgnacja skóry, środkami wysuszającymi, zbyt częste lub przewlekle stosowanie środków matujących, może prowadzić w do nieprawidłowości w składzie chemicznym lipidów.Co chroni skórę?Rolę ochronną pełni również łój produkowany przez gruczoły łojowe, wydzielany w dynamicznym procesie przez ujścia mieszków włosowych na powierzchnię naskórka. Na proces wydzielania łoju również ma wpływ wiele czynników zewnątrz i wewnątrzpochodnych, między innymi wilgotność i temperatura otoczenia. Zauważyć to można w okresie letnim, gdy jest go znacząco więcej niż w zimowej. To zjawisko będzie miało przełożenie na dobór odpowiedniej pielęgnacji szczególnie w tych porach roku. Przeprowadzone badania wykazały, że na produkcję łoju ma również wpływ sposób odżywiania. U osób, które spożywają więcej węglowodanów i tłuszczy, głuczoły łojowe produkują łoju więcej niż u osób stosujących zbilansowaną dietę.Nie można zapominać, że na sprawne funkcjonowanie bariery naskórkowej obok samej warstwy rogowej mają również procesy zachodzące w warstwie podstawnej, podziały komórkowe keratynocytów oraz przebieg keratynizacji, który jest zaprogramowanym, ściśle ustalonym procesem śmierci komórkowej. Prawidłowe nawodnienie, odżywienie i natłuszczenie naskórka ma ogromny wpływ na funkcjonowanie jego bariery ochronnej. Naskórek przesuszony, niedotleniony i niedostatecznie odżywiony, będzie nadmiernie się złuszczał, jego bariera lipidowa będzie miała nieprawidłowy skład chemiczny, a w konsekwencji nie będzie spełniać swojej funkcji ochronnej.Pamiętajmy, że PTS również chroni skórę przed utratą wody, oraz decyduje o elastyczności skóry. Uszkodzenie lub usunięcie płaszcza lipidowego może spowodować spadek elastyczności, plastyczności i odporności skóry.Właściwe pH skóryNie bez znaczenia dla funkcjonowania bariery ochronnej ma również pH w warstwie żywej naskórka, które powinno wnosić 7,2 do 7,4 natomiast prawidłowe pH na powierzchni, może wahać się od 4,0 do 5,5. Każde odchylenie od jego prawidłowych wartości ma niebagatelny wpływ na funkcjonowanie całego naskórka, ale też, każde uszkodzenie bariery ochronnej powoduje zmiany poziomu pH. Należy pamiętać, że podwyższenie pH w stronę zasadowego, może prowadzić do podatności na zakażenia mikrobiologiczne. Dlatego bardzo ważne jest stosowanie produktów o prawidłowym pH, przede wszystkim kosmetyków myjących, ale także pielęgnacyjnych. Idealnym rozwiązaniem mogą być kosmetyki pro i prebiotyczne, które wspomagają mikroflorę skóry.W świetle powyższych faktów nie można mieć wątpliwości, że ochrona bariery naskórkowej jest nie tylko istotna, lecz wręcz niezbędna dla utrzymania zdrowia i równowagi skóry. Warstwa rogowa pełni nieocenioną rolę w zapobieganiu utracie wody oraz ochronie przed czynnikami zewnętrznymi, takimi jak promieniowanie UV czy zanieczyszczenia środowiskowe. Kluczowe jest również zachowanie odpowiedniego pH naskórka, które wpływa na funkcjonowanie jego barierowych mechanizmów. Lipidy, w tym ceramidy, odgrywają istotną rolę w zapewnieniu integralności bariery naskórkowej, a proces keratynizacji gwarantuje jej ciągłą regenerację.W związku z powyższym, należy pamiętać o konieczności dbania o barierę ochronną naskórka poprzez stosowanie odpowiednich produktów pielęgnacyjnych, unikanie czynników drażniących oraz utrzymanie zdrowego stylu życia. Tylko w ten sposób skórze zostanie zapewniona optymalna ochrona i zdrowy wygląd na długie lata.
Treści wybrane specjalnie z myślą o Tobie
