Tag: Premium

Z tego artykułu dowiesz się:

• o problemach z elastycznością,
• o zmianach w skórze właściwej,
• o zmianach w tkance tłuszczowej.

Marzenia o wiecznej młodości są niezmienne od tysięcy lat. Ale czy współczesna kosmetologia jest w stanie im sprostać? Wraz z postępem nauki i medycyny, badaniami nad starzeniem się oraz dążeniem do zdrowego i aktywnego stylu życia, pojawiły się różnego rodzaju metody i technologie, które mają na celu opóźnienie procesów starzenia i poprawę jakości życia w późniejszym wieku.

Obserwujemy stały rozwój dziedzin, takich jak: medycyna regeneracyjna, terapie genowe, anti-aging, kosmetologia estetyczna, suplementy diety i diety o działaniu prozdrowotnym. Warto także zauważyć, że rozwój w tych dziedzinach następuje w bardzo szybkim tempie, wykorzystując osiągnięcia również innych nauk. Aby dobrze zrozumieć proces starzenia się skóry, należy szczególną uwagę zwrócić na fizjologiczne zmiany w niej zachodzące. Wraz z wiekiem bowiem osłabia się efektywność procesu keratynizacji, a keratynocyty spowalniają swoją aktywność metaboliczną. Włókna kolagenowe robią się cieńsze, a fibroblasty znacznie gorzej wytwarzają tak cenny dla skóry kolagen. Kluczowe staje się zrozumienie, jakie procesy zachodzą na każdym poziomie skóry i jak wpływają one na jej ogólny wygląd.

Problem z elastycznością

Zacznijmy o tego, co dzieje się na poziomie naskórka. Przede wszystkim dużemu spowolnieniu ulega aktywność mitotyczna komórek warstwy podstawnej i kolczystej. To prowadzi do zmniejszenia zdolności naskórka do szybkiej regeneracji i odnowy komórek. Grubość strefy Malpighiego staje się coraz mniejsza, natomiast przerostowi ulega warstwa rogowa.To główne przyczyny grubszej i bardziej szorstkiej skóry, a także jej ograniczonej zdolności do produkcji kolagenu i elastyny, co jest kluczowe dla giętkości i jędrności. Ponadto naczynia krwionośne zaczynają coraz bardziej prześwitywać, a bariera naskórkowa ulega znacznemu osłabieniu. Dochodzi do większej utraty wilgoci i skłonności do powstawania podrażnień.

Zmiany w skórze właściwej

Teraz przyjrzyjmy się procesom, które przebiegają w skórze właściwej. Zmiany w niej zachodzące odgrywają bowiem kluczową rolę w starzeniu się skóry. W miarę upływu czasu połączenie pomiędzy naskórkiem a skórą właściwą staje się słabsze, co prowadzi do zmniejszenia zdolności skóry do skutecznej ochrony przed czynnikami zewnętrznymi i wpływa na jej ogólny stan i jakość.

Zwiększa się aktywność metaloproteinaz, które degradują włókna kolagenu i elastyny. Te liniowe struktury biochemiczne zbudowane z aminokwasów stają się zdezorganizowane, a ich ilość i jakość w skórze właściwej spada. To powoduje zmiany struktury skóry, utratę jej elastyczności i pojawienie się zmarszczek. Ponadto w skórze właściwej zmniejsza się ilość kwasu hialuronowego oraz glikozaminoglikanów, prowadząc do utraty nawilżenia i elastyczności.

Im bardziej odwodniona skóra właściwa, tym mniejsze są zdolności fibroblastów do produkcji nowych białek podporowych skóry.

Zmiany w tkance tłuszczowej

Proces starzenia się dotyczy również podściółki tłuszczowej i tkanki mięśniowej, które pełnią istotną rolę w utrzymaniu objętości i kształtu twarzy. W miarę starzenia się organizmu w tkance tłuszczowej zachodzą różnorodne zmiany, które prowadzą do redystrybucji, zaniku oraz utraty jędrności. Redystrybucja może, przykładowo, prowadzić do redukcji ilości tłuszczu w niektórych obszarach, takich jak kości policzkowe i skronie, co sprawia, że twarz może wydawać się bardziej płaska i wklęsła. Zawartość tłuszczu w poduszkach tłuszczowych także może ulegać zmniejszeniu, co potencjalnie skutkuje ubytkiem objętości i jędrności w innych obszarach twarzy.

Natomiast mięśnie twarzy z wiekiem mogą ulegać osłabieniu i utracie elastyczności. Za ich napięcie, podobnie jak skóry, odpowiada przede wszystkim kolagen. Mięśnie te zbudowane są z tkanki łącznej, której strukturalną podstawę stanowi właśnie wspomniany kolagen. Jest to białko fibrylarne, utrzymujące rusztowanie tkankowe w dobrej kondycji oraz w odpowiednim napięciu i elastyczności. To ostatnie przekłada się z kolei na prawidłowe napięcie spoczynkowe i strukturę mięśnia.

W organizmie ludzkim z wiekiem stopniowo spowalnia produkcja kolagenu, a to skutkuje utratą jędrności skóry oraz zaburzeniami w napięciu mięśni. Niedobór kolagenu powoduje ich wiotczenie, zaburza prawidłowe napięcie skóry, a w efekcie prowadzi do zmiany rysów twarzy i pogłębiania zmarszczek. Zatem redukcja tkanki tłuszczowej w skórze właściwej i osłabienie mięśni twarzy powoduje znacznie bardziej widoczne procesy starzenia.

Dlatego jeżeli faktycznie myślimy o znaczącym i długoterminowym odmłodzeniu skóry oraz przywróceniu jej młodzieńczego blasku, należy wziąć pod uwagę poszczególne warstwy skóry i walczyć jednocześnie z rozmaitymi problemami, takimi jak np.: zmarszczki, wiotkość, brak jędrności, odwodnienie, przebarwienia, rozszerzone pory czy naczynka. Współczesne zabiegi z zakresu kosmetologii estetycznej mogą zadziałać przestrzennie na wiele poziomów skóry, synergicznie pobudzając kolejne jej warstwy do regeneracji, odbudowy i przywrócenia zdrowej fizjologii.

Kosmetologia wielopoziomowa

Współczesny trend, który już od kilku lat podbija światową kosmetologię, to z pewnością „kosmetologia wielopoziomowa”. Ten nurt stara się wykorzystać nowoczesne technologie anti-aging, działające w odniesieniu do wielu warstw skóry jednocześnie, aby uzyskać znaczące efekty. Najbardziej innowacyjne w tym zakresie sposoby wychodzą z tego właśnie podejścia i proponują zastosowanie kilku środków jednocześnie, tak aby oddziaływać na wiele problemów w tym samym czasie i na różnych warstwach skóry.

Przykładem właśnie takiej technologii są urządzenia, które wykorzystują symultaniczne działanie nanoigłowej fali radiowej połączonej z terapią stymulującą mięśnie. Połączenie takich metod działania skupia się na jednoczesnej pracy na poziomie naskórka, skóry właściwej, tkanki tłuszczowej oraz mięśni. Na poziomie naskórka nanoigły usuwają warstwy korneocytów, odblokowują ujścia gruczołów łojowych i pozwalają na lepszą penetrację personalizowanych składników aktywnych. Nanoigły są też doskonałym przekaźnikiem do włączenia innych, bardziej zaawansowanych technologii.Na poziomie skóry właściwej, pod wpływem działania fali radiowej, wytwarza się endogenne ciepło w tkankach, co stymuluje fibroblasty do produkcji nowego kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego. Na poziomie tkanki tłuszczowej i mięśni pobudza się rozleniwione mięśnie – a w razie potrzeby także rozluźnia te, które w wyniku stresu są zbyt napięte – aby wspierać profilaktykę przedwczesnego starzenia skóry.

Warto powiedzieć, że na młody wygląd ogromny wpływ ma nie tylko kondycja skóry, ale przede wszystkim prawidłowe napięcie mięśni twarzy i szyi, które – stanowiąc rusztowanie dla skóry – decydują o jej jędrności. Kluczowe zatem wydaje się zastosowanie w tego typu technologiach stymulatora mięśniowego, który z jednej strony będzie wywoływał rozluźnienie mięśni, przyczyniając się do minimalizacji zmarszczek, zwiększenia elastyczności skóry, modelowania owalu twarzy i poprawy jej wyglądu, a z drugiej strony doprowadzi do stymulacji mięśni poprzez silnie napinanie i wypełnianie struktur skóry.

Aby zachować młode rysy twarzy i promiennie gładką skórę, należy zatem działać kompleksowo, przestrzennie i na wielu poziomach skóry. Tylko wtedy jesteśmy w stanie uzyskać zadowalające i długoterminowe efekty. Stosowanie technologii łączonych, działających przestrzennie na wielu poziomach skóry, może pomóc w przywróceniu jej młodzieńczego blasku, w jej silnym odmłodzeniu, liftingu, ujędrnieniu, a także nadaniu poprawnego owalu.

Z tego artykułu dowiesz się:• co to są egzosomy,• jakie mają działanie,• w jaki sposób można wykorzystać je w kosmetologii.

Egzosomy to pęcherzyki zewnątrzkomórkowe mierzone w skali nano, pochodzące z komórek macierzystych, które zawierają takie składniki jak kwasy nukleinowe, białka i lipidy. Główną funkcją egzosomów jest komunikacja międzykomórkowa (zarówno z komórkami sąsiednimi, jak i odległymi). Jak wskazują źródła, rozwój skóry – z patologicznego i fizjologicznego punktu widzenia – koordynowany jest za pośrednictwem egzosomów. W medycynie stosowane są od 1983 roku, czego przykładem jest wykorzystanie egzosomów jako nośników środków leczniczych.
Znając powyższe właściwości, można wnioskować, że egzosomy stanowią nową, potencjalną opcję terapeutyczną w kosmetologii, trychologii, dermatologii i medycynie estetycznej. Jak wiemy, czynniki ekspozomalne – przedstawione na łamach książki Rola Komórek Macierzystych we Współczesnej Medycynie Estetycznej i Kosmetologii (Musiał C., PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2023) w postaci holistycznego koła zdrowia skóry – takie jak zanieczyszczenia środowiskowe, ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe czy mikroorganizmy (co prowadzi do dysbiozy mikrobiomu skóry), wywołują procesy niepożądane w postaci indukcji stanów zapalnych skóry.

Kolejno prowadzi to do powstania reaktywnych form tlenu i azotu. Jednym z rozwiązań może być pielęgnacja skóry oparta na bazie ekstraktów z roślinnych komórek macierzystych bądź egzosomów pochodzenia roślinnego. To właśnie w egzosomach pochodzenia roślinnego zawarta jest część substancji aktywnych znajdujących zastosowanie w pielęgnacji skóry. Powyższe substancje aktywne bogate są w wiele związków przeciwutleniających, w postaci związków fenolowych czy antocyjanin, które wykazują silne działanie przeciwzapalne, jak również neutralizujące reaktywne formy azotu i tlenu. Przykład mogą stanowić egzosomy pochodzące z roślinnych komórek macierzystych róży Rosa spp., które uzyskuje się dzięki zastosowaniu procesów biotechnologicznych bezpośrednio z liści lub zarodków róży. W tym celu przeprowadza się także hodowanie komórek kalusa drogą laboratoryjną.

Egzosomy pochodzenia roślinnego znajdują zastosowanie w medycynie estetycznej tuż obok egzosomów pochodzących z mezenchymalnych komórek macierzystych tkanki tłuszczowej. Jak wskazują dostępne dane naukowe, egzosomy wykazują silne właściwości regeneracyjne, aktywujące syntezę kolagenu i elastyny, poprawę procesu gojenia się ran, odbudowę bariery skórnej w przypadku egzemy, działanie przeciwzapalne, antyoksydacyjne oraz wspierające prawidłowy cykl wzrostu włosów. Znajdują zastosowanie zarówno w celach diagnostycznych, jak i terapeutycznych – w formie miejscowej oraz iniekcyjnej.

Oczy świata medycyny i kosmetologii zwrócone są na indukcję procesów regeneracyjnych dzięki wykorzystaniu mechanizmów biotechnologicznych. Połączenie natury i nauki oraz postępy związane z tą ostatnią prowadzą do poznania nowych możliwości radzenia sobie z problemami estetycznymi. Przyszłość dermatologii i kosmetologii zaczyna się właśnie teraz.

Z tego artykułu dowiesz się:

• co to antyoksydanty?
• jaki wpływ mają antyoksydanty na trądzik?
• gdzie znajdziemy antyoksydanty?

Człowiek jest ciągle narażony na działanie wielu niekorzystnych czynników zewnętrznych. Ma to bezpośrednie skutki w wielu obszarach zdrowotnych naszego organizmu. Jednym z nich jest m.in. fotostarzenie się skóry. W wyniku narażenia na promieniowanie słoneczne w organizmie dochodzi do tzw. stresu oksydacyjnego, który prowadzi do powstawania wolnych rodników. Są one przyczyną starzenia się oraz procesów degeneracyjnych komórek skóry. Istnieje jednak wyraźna linia obrony, która daje możliwość ograniczenia wpływu wolnych rodników na naszą skórę. Tą linią są ANTYOKSYDANTY.

Antyoksydanty, 
czyli inaczej przeciwutleniacze, to związki eliminujące wolne rodniki z organizmu. Wiele produktów pochodzenia roślinnego ma działanie antyoksydacyjne, czyli neutralizujące RTF (reaktywne formy tlenu). Do RTF zaliczamy m.in. wolne rodniki, ale także nadtlenek wodoru czy tlen singletowy. Nadmiar RTF w organizmie może być bardzo szkodliwy. Może przykładowo powodować uszkodzenia błony komórek, a także materiału genetycznego. Ciągłe oddziaływanie RTF w połączeniu z innymi czynnikami zewnętrznymi, jak oddziaływanie ultradźwięków lub temperatury czy kontakt z metalami ciężkimi, wywołuje zachwianie równowagi pomiędzy reakcjami wolnorodnikowymi a antyoksydacyjnymi, co może prowadzić do uszkodzenia struktur komórek.

Nadmiar RTF w organizmie może być bardzo szkodliwy. Może przykładowo powodować uszkodzenia błony komórek, a także materiału genetycznego.
Antyoksydanty a trądzik

Coraz więcej badań naukowych potwierdza istotną rolę przeciwutleniaczy w leczeniu trądziku. Pacjenci borykający się z problemami skórnymi mają niższą zawartość antyoksydantów w osoczu niż osoby zdrowe. Wolne rodniki, oprócz wpływu na starzenie się skóry, mają także udział w powstawaniu stanów zapalnych. W terapii przeciwtrądzikowej na szczególną uwagę zasługują resweratrol oraz flawonoidy. Udowodniono, że wykazują one silne działanie antybakteryjne, co może mieć duży wpływ na proces leczenia trądziku.

Gdzie znajdziemy antyoksydanty?

Przeciwutleniacze znajdują się praktycznie we wszystkich owocach oraz warzywach, ale oczywiście ich zawartość zależy od gatunku. Najprostszym sposobem jednak, aby na co dzień dostarczać wraz z dietą odpowiednią ilość antyoksydantów, jest spożywanie warzyw i owoców w każdym posiłku. Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) powinniśmy zjadać minimum 400 g warzyw i owoców na dobę. Istnieją jednak dowody, które pokazują, że im więcej, tym lepiej. Warto poza tym dodać, że spożywanie 800 g warzyw i owoców na dobę zmniejsza ryzyko śmierci z dowolnych przyczyn aż o ponad 30 proc.

Warzywa i owoce powinny stanowić ok. 50 proc. posiłku. W ciągu dnia powinniśmy spożywać więcej porcji warzyw (trzy porcje) niż owoców (dwie porcje).

Warto zwrócić także uwagę na sezonowość warzyw i owoców. To właśnie tuż po ich zebraniu zawierają one najwięcej cennych składników odżywczych, w tym antyoksydantów. Zarówno ze względów zdrowotnych, jak i ekologicznych, im krótszy czas od pozyskania produktu do jego spożycia, tym lepiej. Należy pamiętać także o mrożonkach. Mrożenie, wbrew wielu obiegowym opiniom, to jeden z najlepszych sposobów na przechowywanie żywności. W sezonie zimowym warto wykorzystywać, przykładowo, mrożone owoce jagodowe, które będą o wiele cenniejszym źródłem przeciwutleniaczy niż owoce sprowadzane z drugiego końca świata.

Gra w kolory!

Kiedy mówimy o antyoksydantach, na pierwszym planie powinniśmy mieć przed oczami wszystkie kolory tęczy. To właśnie różnorodność kolorystyczna warzyw i owoców ma ogromne znaczenie dla większej ilości przeciwutleniaczy w naszej diecie. Kolor jest bezpośrednio związany z zawartością poszczególnych składników odżywczych i z ich właściwościami prozdrowotnymi.

Fioletowe warzywa i owoce – np.: jeżyny, aronia, borówki, jagody, śliwki, bakłażany czy buraki – są bogate w antocyjany. Występują one także w warzywach i owocach o czerwonym zabarwieniu – np.: truskawkach, wiśniach, malinach, czerwonej papryce, pomidorach. Antocyjany nadają im charakterystyczne zabarwienie i wykazują najsilniejsze właściwości przeciwutleniające.

W zielonych warzywach i owocach (np.: sałata, brokuły, agrest, ogórek) za ich kolor i działanie antyoksydacyjne odpowiedzialny jest chlorofil. Ponadto wykazuje on działanie przeciwnowotworowe. Warto także pamiętać, że zielone warzywa i owoce są cennym źródłem kwasu foliowego, a także prowitaminy A oraz witamin C i E.

Dla zdrowia naszej skóry bardzo ważne są także pomarańczowe warzywa i owoce, które swój kolor zawdzięczają obecności karotenoidów. Wykazują one również bardzo silne właściwości antyoksydacyjne oraz dodatkowo chronią naszą skórę przed szkodliwym oddziaływaniem promieniowania UV. Najpopularniejsze karotenoidy pozyskiwane wraz z dietą to beta-karoten – który znajdziemy m.in. w marchwi, dyni, morelach czy brzoskwiniach, oraz likopen, którego najlepszym źródłem są pomidory, a zwłaszcza ich przetwory (sok, przecier czy koncentrat pomidorowy).

Podium

Owoce są jednym z najcenniejszych źródeł przeciwutleniaczy. Wiele badań naukowych dowodzi tego, że spożywanie owoców zwiększa odporność na stres oksydacyjny, chroni przed szkodliwym działaniem promieniowania UV oraz opóźnia procesy fotostarzenia się skóry. Do owoców, które wykazują się największym potencjałem antyoksydacyjnym (suma wszystkich substancji przeciwutleniających w produkcie), należą: żurawina, śliwki, maliny, jagody, aronia, granat oraz truskawki.

W przypadku warzyw zawartość antyoksydantów jest trochę niższa, jednak dalej znacząca dla szeroko pojętego zdrowia oraz kondycji naszej skóry. Do produktów o największej zawartości przeciwutleniaczy zaliczamy: czosnek, czerwoną kapustę, szparagi, jarmuż oraz rzodkiewkę. Dla zdrowia i młodości skóry warto dbać o różnorodność diety oraz kolory na talerzu. Większość związków o działaniu antyoksydacyjnym nie jest syntetyzowana w naszym organizmie, a jedynym ich źródłem jest to, co zjadamy każdego dnia.
 

CZYTAJ TAKŻE POZOSTAŁE ARTYKUŁY Z TEJ SERII

Insulina a kondycja skóry

Mleko a trądzik – czy warto wykluczyć nabiał z diety, aby cieszyć się piękniejszą skórą?

Graj w kolory – czyli o witaminach i składnikach mineralnych niezbędnych dla zdrowej skóry

Mikrobiota jelit a kondycja skóry

Kwasy tłuszczowe i ich wpływ na kondycję skóry

Czy picie wody poprawia wygląd skóry?

Chrupnij marchewkę dla zdrowej skóryCzy picie wody poprawia wygląd skóry?

Kurkuma, cynamon, czarnuszka – przeciwzapalne trio

Malinowy nice cream z czekoladową chrupiącą granolą

Z tego artykułu dowiesz się:

• jakie są objawy trądziku różowatego,
• jakie są przyczyny zaostrzenia się trądziku,
• jak powinna wyglądać pielęgnacja.

Trądzik różowaty (acne rosacea) to przewlekła, zapalna choroba skóry występująca na podłożu łojotoku i zaburzeń naczyniowych. Patogeneza tego schorzenia nie jest jednorodna i do końca wyjaśniona, zależy od wielu czynników. Jeden z elementów predysponujących do rozwoju trądziku różowatego to cera tłusta, wrażliwa i naczyniowa, a także mieszana (tłusta w strefie T i sucha na policzkach).
Choroba ta dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn w wieku 30‒50 lat. Znacznie częściej występuje jednak u kobiet, ze szczególnym nasileniem w okresie menopauzalnym, w trakcie menstruacji oraz ciąży. Wskazuje to na istotny wpływ zmian hormonalnych na chorobę. Statystycznie rzadziej dotyka mężczyzn, ale jej przebieg jest w ich przypadku cięższy. Zmiany zlokalizowane są na twarzy, głównie w środkowej części czoła, na nosie, policzkach i brodzie – tworzy się charakterystyczny „motyl”.
Objawy trądziku różowatego
Objawy trądziku różowatego to przede wszystkim rumień, teleangiektazje, grudki oraz krostki na podłożu łojotoku. W zależności od obrazu zmian możemy wyróżnić trzy fazy:

Atak na oko
Można wyróżnić również postać oczną trądziku różowatego. Charakteryzuje się ona uczuciem obcego ciała w oku, pieczeniem, swędzeniem, zaczerwienieniem, światłowstrętem i przewlekłym uczuciem suchości oczu. Towarzyszy jej infekcja nużeńcem (Demodex Folliculorum). Obserwuje się charakterystyczne białe strupki wokół oczu, a także wypadanie rzęs. Na skórze dotkniętej trądzikiem różowatym obserwujemy nieprawidłowości przejawiające się procesem zapalnym, zmiany naczyniowe, limfatyczne, w obrębie gruczołów łojowych, a także w obrębie tkanki łącznej, włóknienie. Tak szerokie spektrum niedoskonałości świadczy o złożoności problemu i wielu czynnikach, które go wywołują.
Przyczyny zaostrzania się acne rosacea
Czynniki wpływające na pojawienie się i zaostrzanie choroby to:

• zaburzenia naczynioruchowe związane z autonomicznym układem nerwowym,
• zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: niedokwaśność soku żołądkowego, nieżyt żołądka (zapalenie błony śluzowej żołądka), zaparcia, zespół jelita drażliwego (nawracające zaburzenia pracy jelit i ich nadreaktywność), zakażenie pierwotniakiem Lamblia intestinalis (giardioza), choroby pasożytnicze, Helicobacter pylori, choroba Crohna,
• infekcje miejscowe oraz infekcje ogólne,
• zaburzenia wewnątrzwydzielnicze – zmiany nie występują przed okresem pokwitania, nasilają się w okresie przekwitania,
• zaburzenia hormonalne, zaburzenie miesiączkowania, menopauza, choroby tarczycy, przysadki, silne glikokortykosteroidy,
• czynniki pokarmowe, takie jak: kawa, herbata, alkohol, ostre przyprawy,
• czynniki psychogenne, stres,
• promieniowanie UV, komputerowe, z lamp jarzeniowych – bezpośredni wpływ na zmiany naczyniowe i zapalne, wystąpienie rumienia oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych, a także wzrost uwalnianych wolnych rodników,
• wysoka temperatura, gorące kąpiele, sauna,
• warunki atmosferyczne: wiatr, mróz, duża wilgotność, wahania temperatury,
• intensywny wysiłek,
• niewłaściwa pielęgnacja, kosmetyki drażniące, zawierające alkohol, aceton, mentol, alkaliczne mydła.

Właściwa pielęgnacja
W rozpoznaniu trądziku różowatego w gabinecie kosmetycznym należy uwzględnić następujące elementy: występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych w środkowej części twarzy; wzmożoną pobudliwość naczynioruchową naczyń krwionośnych na twarzy, zależną od czynników fizycznych i psychicznych, a także współistniejące objawy łojotoku oraz dojrzały wiek chorych.
Ze względu na złożoność problemu pielęgnacja skóry z trądzikiem różowatym powinna uwzględniać szerokie spektrum działania preparatów i składników aktywnych, a także fazę choroby i indywidualne potrzeby. Kierunek działania zabiegów i pielęgnacji domowej powinien obejmować następujące obszary: delikatne oczyszczanie i usuwanie martwego naskórka, regulacja pracy gruczołów łojowych i wydzielania sebum bez równoczesnego przesuszania skóry, działanie przeciwzapalne, nawilżenie i utrzymanie równowagi hydrolipidowej. Kluczowe jest również wzmacnianie, uszczelnianie i obkurczanie naczyń krwionośnych.
Trądzik różowaty i obecność zmian w jego przebiegu wpływa na kondycję psychiczną osoby chorej. Mogą towarzyszyć jej poważne problemy psychospołeczne, takie jak niska samoocena czy problemy w kontaktach z innymi. Trądzik różowaty jest chorobą dermatologiczną pojawiającą się na skórze, ale znacząco wpływa na pogorszenie komfortu i jakości życia.