Tag: Premium

Z tego artykułu dowiesz się:

• jakie są rodzaje przebarwień skóry,
• o różnych terapiach wspomagających w walce z przebarwieniami,
• na czym polega profilaktyka związana z przebarwieniami.

Przebarwienia skóry to powszechny problem estetyczny, który dotyka osoby w różnym wieku i może wynikać z wielu czynników, takich jak: ekspozycja na słońce, zmiany hormonalne, starzenie się skóry czy działania uboczne leków. Warto podkreślić, że przebarwienia nie tylko oddziałują na wygląd, ale także wpływają na pewność siebie u osób, które zmagają się z tym problemem. W tym artykule postaram się przybliżyć temat skutecznych terapii stosowanych w walce z przebarwieniami oraz ich zastosowania w gabinetach kosmetycznych.
Przebarwienia skórne mogą przybierać różne formy, takie jak: plamy pigmentacyjne, piegi, plamy starcze czy przebarwienia potrądzikowe. Najczęściej spotykanym rodzajem zmian są tzw. plamy posłoneczne, wynikające z nadmiernej ekspozycji na promieniowanie UV. To zjawisko prowadzi do wzrostu produkcji melaniny, co skutkuje ciemniejszymi plamami na skórze.
Najczęściej spotykanym rodzajem zmian są tzw. plamy posłoneczne, wynikające z nadmiernej ekspozycji na promieniowanie UV. To zjawisko prowadzi do wzrostu produkcji melaniny, co skutkuje ciemniejszymi plamami na skórze.
Innym powszechnym rodzajem przebarwień są plamy hormonalne – ostuda, inaczej melasma – które występują głównie u kobiet w ciąży lub w trakcie menopauzy. Związane są one z nieregularnym wydzielaniem hormonów, szczególnie estrogenów. Przebarwienia mogą także powstawać na skutek stanów zapalnych, w tym trądziku czy stosowania niektórych leków, np. antykoncepcji hormonalnej.
Jaką bronią pokonać przebarwienia?
Skuteczność terapii w walce z przebarwieniami zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj przebarwienia, wiek klienta, a także dobór odpowiednich metod leczenia. Istnieje wiele nowoczesnych technik, które pomagają w usuwaniu plam pigmentacyjnych, jednak ich skuteczność zależy od precyzyjnego dopasowania do indywidualnych potrzeb skóry.
Obecnie na rynku kosmetycznym dostępne są liczne skuteczne metody niwelowania przebarwień, zarówno przy zastosowaniu aparatury, jak i odpowiednich środków chemicznych. Są to między innymi mezoterapia mikroigłowa, fala radiowa mikroigłowa oraz kwasy chemiczne. Środki te stanowią skuteczne narzędzia w terapii przebarwień, działając na różnych poziomach skóry i umożliwiając kompleksowe podejście do problemu hiperpigmentacji.
MEZOTERAPIA MIKROIGŁOWA stymuluje procesy regeneracyjne skóry poprzez kontrolowane mikronakłucia. Powstałe mikrokanaliki ułatwiają penetrację substancji aktywnych, takich jak witamina C, kwas traneksamowy czy niacynamid, które hamują aktywność melanocytów i rozjaśniają istniejące przebarwienia. Dzięki procesom naprawczym i neokolagenezie skóra staje się bardziej jednolita, a zmiany pigmentacyjne stopniowo ulegają redukcji.
FALA RADIOWA MIKROIGŁOWA łączy efekt mechaniczny z termicznym, co intensyfikuje procesy przebudowy skóry. Głęboka koagulacja tkanek i stymulacja produkcji kolagenu oraz elastyny prowadzą do rozjaśnienia przebarwień, wyrównania kolorytu i poprawy struktury skóry. Zabieg jest szczególnie skuteczny w redukcji melasmy i przebarwień pozapalnych, zwłaszcza w połączeniu z terapiami depigmentacyjnymi.
KWASY CHEMICZNE, dzięki działaniu złuszczającemu i hamującemu aktywność tyrozynazy, stanowią nieodzowny element terapii przeciw przebarwieniom. Najczęściej stosowane są kwasy AHA (np. glikolowy, mlekowy), kwas migdałowy oraz kwas azelainowy. W przypadku melasmy czy przebarwień pozapalnych doskonałe rezultaty przynosi również kwas traneksamowy. Regularne stosowanie peelingów chemicznych prowadzi do redukcji zmian barwnikowych oraz poprawy ogólnej jakości skóry.
IPL (INTENSE PULSED LIGHT) jest jedną z bardziej efektywnych metod walki z przebarwieniami, zwłaszcza typu posłonecznego oraz naskórkowego. Technologia ta wykorzystuje intensywne impulsy światła o szerokim spektrum, które są absorbowane przez melaninę w skórze. Energia świetlna przekształca się w ciepło, prowadząc do kontrolowanego uszkodzenia nagromadzonego pigmentu, który następnie jest stopniowo usuwany przez procesy regeneracyjne organizmu.
Zabiegi IPL nie tylko rozjaśniają przebarwienia, ale także wyrównują koloryt skóry i poprawiają jej strukturę. Dzięki możliwości dostosowania parametrów światła terapia jest bezpieczna i skuteczna w redukcji zmian pigmentacyjnych różnego pochodzenia. Regularne sesje pozwalają osiągnąć widoczne efekty, szczególnie w połączeniu z odpowiednią pielęgnacją i ochroną przeciwsłoneczną.
Połączenie tych metod w terapię złożoną pozwala na synergiczne działanie, maksymalizując efektywność zabiegów oraz zapewniając trwałe rezultaty w walce z przebarwieniami. Jednak nie należy też zapominać o innych, również skutecznych technikach, takich jak laseroterapia, która ze względu na skuteczność i precyzję jest jedną z najczęściej stosowanych metod walki z przebarwieniami.
LASERY pomagają w usuwaniu plam pigmentacyjnych. Istnieje kilka ich rodzajów, w tym frakcyjne oraz pikosekundowe. Te pierwsze działają poprzez precyzyjne usuwanie fragmentów skóry, co przyspiesza proces regeneracji oraz poprawia wygląd. Lasery pikosekundowe z kolei, dzięki wyjątkowej szybkości, skutecznie rozbijają cząsteczki melaniny, prowadząc do ich naturalnego wydalenia z organizmu.
MIKRODERMABRAZJA to z kolei klasyczne, mechaniczne złuszczanie skóry, które polega na usunięciu martwego naskórka i pobudzeniu regeneracji skóry. W wyniku tego procesu poprawia się jej struktura, a także zmniejsza się widoczność przebarwień. Jest to metoda szczególnie polecana osobom z powierzchniowymi plamami pigmentacyjnymi. Mikrodermabrazja może być stosowana w połączeniu z innymi terapiami, aby zwiększyć ich skuteczność.
Intense Pulsed Light to jedna z bardziej efektywnych metod walki z przebarwieniami. Technologia ta wykorzystuje intensywne impulsy światła o szerokim spektrum, które są absorbowane przez me-laninę w skórze.
Na zabiegach nie koniec
Warto również wspomnieć o kosmetykach wybielających, które stanowią dopełnienie profesjonalnych zabiegów, a ich stosowanie w domu jest wygodnym rozwiązaniem dla osób chcących utrzymać efekty leczenia.
Wiele preparatów na rynku zawiera składniki aktywne, takie jak: witamina C, kwas azelainowy, arbutyna czy niacynamid, które rozjaśniają skórę, regulują produkcję melaniny i poprawiają koloryt. Produkty te mogą być stosowane jako kuracja uzupełniająca lub profilaktyczna.
Dobór odpowiedniej terapii zależy od wielu czynników: rodzaju przebarwień, wieku i typu skóry pacjenta. Tę o ciemnym fototypie, która jest bardziej skłonna do tworzenia plam posłonecznych, należy traktować szczególnie ostrożnie, by nie wywołać niepożądanych efektów ubocznych, takich jak hiperpigmentacja. Warto również zwrócić uwagę na alergie i wrażliwość skóry na różne substancje, co może wpłynąć na dobór odpowiednich metod leczenia.
Kluczowe znaczenie w zapobieganiu powstawaniu przebarwień ma profilaktyka. Podstawowe zasady dbania o skórę to właściwa jej ochrona przed promieniowaniem UV, stosowanie kremów z filtrem przeciwsłonecznym oraz unikanie ekspozycji na słońce w godzinach największego nasilenia. Ogromne znaczenie w prewencji przebarwień ma też właściwa pielęgnacja skóry, opóźnianie procesów starzenia i dbanie o zdrową dietę.
Przebarwienia skórne to problem, który można skutecznie leczyć dzięki nowoczesnym technikom i metodom dostosowanym do indywidualnych potrzeb klienta. Terapie – takie jak: laseroterapia, mikrodermabrazja, mezoterapia mikroigłowa i RF frakcyjny, peelingi chemiczne czy stosowanie odpowiednich kosmetyków wybielających – stanowią skuteczne narzędzia w walce z przebarwieniami. Warto jednak pamiętać, że dobór odpowiedniej metody zależy od rodzaju przebarwienia, typu skóry i ogólnego stanu zdrowia klienta. Profesjonalna konsultacja przed zabiegiem pozwala na dobranie najskuteczniejszej terapii, która pomoże w osiągnięciu satysfakcjonujących rezultatów.
Pamiętajmy, że sukces w leczeniu przebarwień to nie tylko efekty wizualne, ale także poprawa komfortu psychicznego osoby, która dzięki terapii odzyskuje pewność siebie i radość z wyglądu swojej skóry.

Z tego artykułu dowiesz się:

• czym są antyoksydanty i jak działają na organizm oraz skórę,
• jakie składniki antyoksydacyjne warto wprowadzić do diety i pielęgnacji,
• dlaczego naturalne źródła antyoksydantów są lepsze niż suplementy.

Coraz częściej w publikacjach lekarzy, dietetyków, a także kosmetologów pojawia się termin „antyoksydanty”. Co on oznacza? W skrócie są to związki chemiczne, które neutralizują wolne rodniki, co przekłada się na prawidłowe funkcjonowanie organizmu.Polifenole mają działanie przeciwzapalne i antyoksydacyjne. Znajdują się głównie w owocach, warzywach, herbacie czy winie. Źródło: Istock_istockphoto-inaquimAntyoksydanty mogą być zarówno endogenne (biogenne, czyli produkowane przez organizm), jak i egzogenne (pochodzące ze źródeł zewnętrznych, np. pożywienia). Wśród najważniejszych dla zdrowia antyoksydantów wyróżnia się m.in.:

• witaminy antyoksydacyjne, takie jak witamina C (kwas askorbinowy) – rozpuszczalna w wodzie substancja, która neutralizuje ROS i wspomaga regenerację innych antyoksydantów, takich jak witamina E; czy wspomniana witamina E (tokoferole) – rozpuszczalna w tłuszczach i odgrywająca kluczową rolę w ochronie błon komórkowych przed uszkodzeniem przez rodniki tlenowe;
• karotenoidy – pigmenty roślinne (np. beta-karoten, luteina, zeaksantyna) wykazujące właściwości antyoksydacyjne, które neutralizują ROS, a także wspomagają ochronę wzroku;
• polifenole – szeroka grupa związków występujących w roślinach (np. flawonoidy, resweratrol), które wykazują działanie przeciwzapalne i antyoksydacyjne. Znajdują się głównie w owocach, warzywach, herbacie czy winie;
• glutation – tripeptyd (zbudowany z aminokwasów: glutaminowego, cysteiny i glicyny) jest jednym z najsilniejszych endogennych antyoksydantów w organizmach zwierzęcych. Bierze udział w detoksykacji, a także regeneracji innych antyoksydantów.

Antyoksydanty mają za zadanie zmiatać reaktywne formy tlenu i azotu, do których zaliczamy też wolne rodniki. Należy jednak wspomnieć, iż te ostatnie powstają również fizjologicznie – wolnym rodnikiem jest tlenek azotu, a także tlen, a ich źródłem są głównie mitochondria.Problem pojawia się, kiedy ilość reaktywnych form tlenu i azotu przewyższa ilość antyoksydantów w mikrośrodowisku komórkowym i pozakomórkowym – wtedy mówimy o stresie oksydacyjnym. Stres oksydacyjny jest wspólnym mianownikiem dla wielu patologii (takich jak choroby neurozwyrodnieniowe, nowotworowe albo cukrzyca), ale również dla dermatoz czy starzenia się.Stres oksydacyjny jest wspólnym mianownikiem dla szeregu patologii (takich jak choroby neurozwyrodnieniowe, nowotworowe albo cukrzyca), ale również dla dermatoz czy starzenia się.Mechanizmy działania antyoksydantówWyróżnia się kilka mechanizmów działania antyoksydantów:

• donacja elektronu, co powoduje stabilizację reaktywnego rodnika. Antyoksydanty działają przede wszystkim poprzez oddanie swojego elektronu (lub atomu wodoru) reaktywnemu rodnikowi;
• zapobieganie powstawaniu nowych rodników poprzez chelatowanie metali przejściowych (np. żelaza czy miedzi), które mogą katalizować reakcje generujące reaktywne formy azotu;
• regeneracja innych antyoksydantów, które zostały zużyte w reakcji z rodnikami. Niektóre antyoksydanty pomagają odtwarzać inne substancje przeciwutleniające, które zostały uprzednio wykorzystane do neutralizacji ROS. Przykładowo, witamina C regeneruje tokoferol (witaminę E) po tym, jak ta ostatnia przekazała elektron wolnemu rodnikowi, co pozwala witaminie E na ponowne działanie antyoksydacyjne w ochronie komórek;
• modulacja szlaków sygnalizacyjnych – niektóre antyoksydanty mogą wpływać na wewnętrzne szlaki sygnalizacyjne w komórkach, które są aktywowane w odpowiedzi na stres oksydacyjny;
• neutralizacja produktów pośrednich – w procesach utleniania powstają nie tylko rodniki tlenowe, ale również ich pośrednie formy, takie jak nadtlenek wodoru (H₂O₂);
• ochrona błon komórkowych.

Mimo że antyoksydanty mają korzystny wpływ na zdrowie, ich nadmierne przyjmowanie (zwłaszcza w postaci suplementów) może prowadzić do zaburzeń w równowadze redoks organizmu i potencjalnie zwiększać ryzyko niektórych chorób.Z punktu widzenia prawidłowego funkcjonowania organizmu najkorzystniejsze jest spożywanie naturalnych źródeł antyoksydantów w postaci zróżnicowanej diety, bogatej w warzywa, owoce, orzechy i nasiona.Kosmetyki antyoksydacyjneKiedy rozważamy zewnętrzne zastosowanie antyoksydantów (podanie na skórę), nasuwa się jednak pytanie o kosmetyki antyoksydacyjne. Pomagają one w walce z oznakami starzenia i poprawiają kondycję skóry. Najczęściej stosowane w nich substancje to: witamina C, witamina E, koenzym Q10, kwas ferulowy, resweratrol czy ekstrakty roślinne (np. zielona herbata, granat). Ich działanie polega na neutralizowaniu wolnych rodników powstających wskutek ekspozycji skóry na promieniowanie UV, zanieczyszczenia środowiska i innych czynników stresowych. Dzięki temu skóra staje się bardziej jędrna, lepiej nawilżona, a zmarszczki są mniej widoczne.Witamina C to jeden z najsilniejszych antyoksydantów, znany ze swoich właściwości rozjaśniających odcień skóry i stymulujących produkcję kolagenu. Witamina E jest z kolei ceniona za działanie przeciwzapalne i regenerujące, szczególnie w przypadku suchych i wrażliwych cer. Koenzym Q10 natomiast wspomaga procesy odnowy komórkowej, zmniejszając widoczność zmarszczek i poprawiając elastyczność skóry.Antyoksydanty pełnią krytycznie istotną rolę w pielęgnacji skóry i prawidłowym funkcjonowaniu organizmu. Najnowsze odkrycia i trendy w dziedzinie antyoksydantów koncentrują się na odkrywaniu lub opracowywaniu coraz to nowych substancji, które mogą poprawiać stan zdrowia organizmu i opóźniać zachodzące w nim procesy starzenia. W ostatnich latach opisano właściwości antyoksydacyjne astaksantyny, czyli czerwonego pigmentu występującego w mikroalgach i niektórych organizmach morskich, takich jak krewetki czy łosoś. Astaksantynę uznaje się za jeden z najsilniejszych naturalnych antyoksydantów, mających właściwości przeciwzapalne i chroniących przed uszkodzeniami DNA.Inny wart odnotowania składnik to resweratrol – naturalny polifenol występujący głównie w skórkach winogron, w jagodach oraz w czerwonym winie. Ten antyoksydant wykazuje właściwości przeciwzapalne i korzystnie wpływa na zdrowie serca, może też poprawiać wrażliwość na insulinę. Nikotynamid natomiast to substancja, która jest prekursorem NAD+ (dinukleotydu nikotynoamidoadeninowego), który pełni istotną rolę w metabolizmie komórkowym. Składnik ten zyskał popularność w kontekście opóźniania starzenia oraz poprawy energii komórkowej.Antyoksydanty, oprócz głównego profilu działania, mogą również wywierać wpływ na wiele innych zjawisk biologicznych. Kurkumina, a także i inne antyoksydanty wywołują wiele nieoczywistych skutków. Takim są przykładowo właściwości depigmentacyjne, czyli rozjaśniające przebarwienia. Jednym z mechanizmów działania prowadzącego do efektu depigmentacyjnego jest hamowanie ekspresji i obniżanie poziomu białka tyrozynazy, wstrzymanie biogenezy i transport melanosomów do keratynocytów. Innymi antyoksydantami depigmentacyjnymi, których dwojakie działanie ma charakter uboczny, są retinol czy kwas askorbinowy.Antyoksydanty cechują się dodatkowo właściwościami nawilżającymi – z tym wiąże się również efekt liftingu po ich stosowaniu. Przede wszystkim wszystkie antyoksydanty ograniczają TEWL, z uwagi na regenerację bariery naskórkowej.Antyoksydanty cechują się dodatkowo właściwościami nawilżającymi – z tym wiąże się również efekt liftingu po ich stosowaniu.Inne natomiast – jak kurkumina – mogą nawilżać skórę w wyniku aktywacji wewnątrzkomórkowych mechanizmów molekularnych. Akwaporyny należą do grupy białek, których jedną z ról jest wiązanie cząsteczek wody. Kurkumina zwiększa poziom akwaporyn, szczególnie typu 3, w poszczególnych warstwach skóry. Tak działają też rezweratrol, kwercetyna i – co ciekawe – efektor retinolu, czyli kwas ATRA.Warto dodać, że antyoksydanty wykazują właściwości przeciwzapalne. Kurkumina hamuje również aktywność indukowanej stanem zapalnym NOS. Stąd też wskazanie tego typu antyoksydantów przy leczeniu dermatoz. Innym antyoksydantem o podobnym mechanizmie działania jest kwercetyna. Warto jednak przy tym pamiętać, że efektywność poszczególnych antyoksydantów w organizmach ludzkich może różnić się w zależności od wielu indywidualnych czynników, takich jak: dieta, styl życia, genetyka i środowisko.GDZIE ZNAJDZIESZ POPRZEDNIE CZĘŚCI SERII?Dołączając do grona Subskrybentów portalu BEAUTY FORUM (od 14,90 zł/mies.), otrzymasz dostęp do wszystkich treści PREMIUM, m.in. do serii przygotowanej przez prof. Magdalenę Górską-Ponikowską, a także weźmiesz udział w webinarach PREMIUM (z certyfikatem).Cz. 1. Koenzym Q10Cz. 2. KurkuminaCz. 3. Witamina CCz. 4. RetinoidyCz. 5. KrocynaCz. 6. Probiotyki i lizaty bakteryjneCz. 7. Retinol i pochodneCz. 8. Senostatyki i senolitykiCz. 9. Ekstrakty z różyCz. 10. Ektoina