Tag: Premium

Z tego artykułu dowiesz się:

• jak wygląda budowa lasera,
• jakie rodzaje laserów wykorzystuje się w kosmetologii,
• o podziale urządzeń laserowych ze względu na wskazania zabiegowe.

Laseroterapia to jedna z najbardziej zaawansowanych technologii wykorzystywanych w kosmetologii i medycynie estetycznej. Terapia laserami jest obecnie odpowiedzią na wszelkiego rodzaju problemy skórne, a udoskonalenia technologii wpływają pozytywnie na komfort pracy operatora oraz efekty zabiegowe.Laser to akronim angielskich słów „Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation”, co w przełożeniu na język polski oznacza „wzmocnienie światła poprzez wymuszoną emisję promieniowania”. Jest to urządzenie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne, które jest monochromatycze[1], koherentne[2] i skolimowane[3]. Emitowane przez nie światło ma zdolność oddziaływania na komórki skóry w sposób selektywny. Oznacza to, że terapia laserowa może być ukierunkowana i indywidualnie dobrana do potrzeb skóry pacjenta. W zależności od rodzaju lasera i długości emitowanej wiązki promieniowanie może w różny sposób działać w tkance i wywoływać rozmaite efekty terapeutyczne.Źródło: iStock-James MutterTerapia laserowa może być ukierunkowana i indywidualnie dobrana do potrzeb skóry pacjenta.Budowa laseraLaser składa się z trzech głównych elementów. Ośrodek czynny to źródło wzmocnienia optycznego, które emituje wiązkę światła o określonej długości fali. Może nim być gaz, ciecz, ciało stałe lub materiały półprzewodnikowe. W ośrodku są cząsteczki, które bez energii znajdują się w stanie podstawowym. Źródłem ich wzbudzenia jest układ pompujący, który dostarcza energię do ośrodka czynnego, aby atomy mogły przejść w stan wzbudzony. Elementem wzbudzającym może być na przykład lampa, dioda lub energia elektryczna. W momencie, kiedy więcej atomów jest w stanie wzbudzonym niż w podstawowym, dochodzi do niestabilnego zjawiska zwanego inwersją obsadzeń. Jeśli układ pompujący nadal oddziałuje na ośrodek czynny, dochodzi do kluczowego momentu, czyli tzw. emisji wymuszonej. Wyemitowany wcześniej foton dociera do atomu i wymusza na nim emisję kolejnego fotonu o tej samej energii, fazie, kierunku i polaryzacji. Proces ten sprawia, że wszystkie fotony są identyczne i uporządkowane. Fotony znajdują się w rezonatorze, czyli układzie dwóch zwierciadeł, z których jedno odbija 100 proc. światła, a drugie jest częściowo przepuszczalne dla promieniowania. Fotony odbijają się między lustrami, przy każdym odbiciu liczba fotonów rośnie. Jedno ze zwierciadeł przepuszcza fotony, które wydostają się jako spójna, jednobarwna i równoległa wiązka światła[1] [2].Lasery często noszą nazwy materiałów, z których są stworzone ich ośrodki czynne.W momencie, kiedy więcej atomów jest w stanie wzbudzonym niż w podstawowym, dochodzi do niestabilnego zjawiska zwanego inwersją obsadzeń.Podział laserów ze względu na ośrodek czynny

• Lasery gazowe, np. dwutlenkowęglowy (CO2), argonowy, ekscymerowy
• Lasery cieczowe, np. barwnikowy
• Lasery na ciele stałym, np. neodymowo-yagowy, erbowo-yagowy, rubinowy, tulowy
• Lasery na materiałach półprzewodnikowych – lasery diodowe

Podział laserów ze względu na tryb pracy lasera

• Tryb ciągły lasera oznacza, że wiązka emitowana jest bez przerw. Taki sposób emitowania energii wywołuje większy efekt termiczny. Tryb ten jest często wykorzystywany w chirurgii w celu cięcia tkanek (np. w dermatologii do usuwania zmian skórnych, w okulistyce do befaloplastyki).
• Tryb impulsowy lasera oznacza, że emitowana wiązka jest przerywana. Zazwyczaj to operator dobiera czas emisji promieniowania oraz długość przerwy pomiędzy impulsami. To rozwiązanie wywołuje mniejszy efekt termiczny.

Podział laserów ze względu na długość impulsu

• Lasery długoimpulsowe emitują wiązkę o długości impulsu mierzonej w milisekundach (ms) lub mikrosekundach (μs). Swoje działanie w tkance opierają na efekcie fototermicznym. W zależności od zastosowanej energii efektem może być koagulacja tkanki docelowej lub jej silne podgrzanie.

W zależności od zastosowanej energii efektem może być koagulacja tkanki docelowej lub jej silne podgrzanie.

• Lasery krótkoimpulsowe emitują wiązkę o bardzo krótkim impulsie, mierzonym w pikosekundach (ps) lub nanosekundach (ns). Wywołują one w tkance efekt fotoakustyczny. Przy tak krótkim impulsie cząsteczka absorbująca energię nie jest w stanie rozproszyć jej termicznie. Następstwem jest gwałtowny wzrost ciśnienia i powstanie fal akustycznych.

Podział laserów ze względu na działanie w tkance

• Lasery biostymulacyjne wykorzystują niższą energetycznie wiązkę światła. Mają za zadanie pobudzić mikrokrążenie oraz metabolizm na poziomie komórkowym. Zwiększają produkcję ATP[1] oraz DNA i RNA[2].
• Lasery destrukcyjne pracują poprzez termiczne oddziaływanie na tkanki, które ma zainicjować naturalne procesy naprawcze. W zależności od typu lasera i użytej energii efektem zabiegu może być obkurczenie, uszkodzenie lub odparowanie tkanek.

Podział urządzeń laserowych ze względu na wskazania zabiegowe zależny będzie od wymienionych poniżej kryteriów: ich mechanizmu działania w tkance, długości impulsu oraz trybu pracy.Technologie laserowe różnią się pod wieloma technicznymi względami, jednak ich wspólną cechą jest monochromatyczność fali i jej selektywne działanie na dany chromofor. Efekty terapeutyczne mogą różnić się w zależności od długości fali, ale również od dobranych parametrów i możliwości lasera. Dlatego tak ważne jest, aby przed rozpoczęciem pracy w gabinecie przejść profesjonalne szkolenie.[1] Żródło – Sławomir Kaczmarek, Zygmunt Mierczyk, Bolesław Kuzaka, Podstawy fizyczne medycznych zastosowań laserów.[2] Źródło – Materiały do kursu „Lasery w medycynie” A. Cenian, E. Zaremba, M. Frankowski[1] Promieniowanie monochromatyczne – o jednej konkretnej długości fali[2] Koherentne – inaczej spójne, składa się z fotonów zgodnych w fazie[3] Skolimowane – fotony poruszają się w jednym kierunku po torach równoległych[1] ATP – adenozynotrójfosforan, główny nośnik energii na poziomie komórkowym[2] Źródło – Anna Pyszora, Anna Adamczyk, Zastosowanie niskoenergetycznego promieniowania laserowego w leczeniu bólu.

Z tego artykułu dowiesz się:

• o rodzajach preparatów stymulujących,
• o działaniu kolagenu tkankowego,
• o zastosowaniu kwasu mlekowego.

Biostymulacja to jeden z kluczowych kierunków rozwoju współczesnej kosmetologii i medycyny estetycznej. Niezależnie od zastosowanej metody czy rodzaju preparatu jej głównym celem pozostaje jedno – pobudzenie naturalnych procesów regeneracji skóry. W przeciwieństwie do zabiegów z użyciem klasycznych wypełniaczy biostymulacja nie polega na mechanicznym uzupełnianiu ubytków, lecz na odbudowie i przywróceniu biologicznej aktywności tkanek.Efektem takiego działania jest subtelne, ale trwałe wypełnienie, które powstaje w wyniku stymulacji produkcji kolagenu i elastyny. Dzięki temu skóra odzyskuje jędrność, sprężystość i zdrowy wygląd w sposób całkowicie naturalny i bez zmiany rysów twarzy. To właśnie regeneracja bez „przerysowania” stanowi dziś jeden z najważniejszych trendów terapii anti-aging.Jedyne pytanie, które nasuwa się na myśl, to „jaki stymulator wybrać?”. Odpowiedź zależy od indywidualnych potrzeb skóry i oczekiwanego efektu, dlatego właściwy dobór preparatu zawsze powinien należeć do specjalisty. Warto jednak wiedzieć, że preparaty biostymulujące dzielimy na dwie podstawowe grupy: stymulatory miękkie oraz te twarde, różniące się siłą oddziaływania, jego głębokością oraz mechanizmem działania.Biostymulatory miękkieStymulatory miękkie to preparaty o delikatnym, lecz skutecznym działaniu, które poprawiają strukturę, nawilżenie i jędrność skóry, nie zwiększając przy tym jej objętości. Tego typu biostymulatory stanowią więc doskonały wybór dla osób młodszych, pragnących działać profilaktycznie, a także w przypadku regeneracji i odnowy skóry, która nie wymaga uzupełnienia ubytków i objętości. Zalety stymulatorów miękkich to przede wszystkim naturalny efekt, krótki czas rekonwalescencji i wysoki profil bezpieczeństwa.

• Stabilizowane kompleksy kwasu hialuronowego

Nowoczesne formy kwasu hialuronowego nie są usieciowane, lecz termicznie stabilizowane, co pozwala im dłużej utrzymywać się w skórze i działać jak biologiczny aktywator. Po wprowadzeniu do tkanek uwalniają wodę, poprawiają nawodnienie i elastyczność tych ostatnich, a jednocześnie pobudzają fibroblasty do syntezy nowego kolagenu i elastyny. Dzięki dwufazowemu działaniu, które polega na połączeniu natychmiastowego nawilżenia i długotrwałej biostymulacji, preparaty te stanowią pomost między klasyczną mezoterapią a głęboką regeneracją skóry. Efektem jest widoczna poprawa napięcia, gęstości i świetlistości cery, przy zachowaniu naturalnego wyglądu.

• Polinukleotydy

Polinukleotydy to fragmenty kwasów nukleinowych, które stymulują regenerację skóry na poziomie komórkowym. Ich działanie polega na poprawie metabolizmu fibroblastów, pobudzaniu syntezy kolagenu i elastyny, a także na redukcji stresu oksydacyjnego. Dodatkowo wiążą wodę, poprawiając gęstość i sprężystość skóry oraz wspierają mikrokrążenie. Wyróżniają się silnym działaniem naprawczym i ochronnym, dlatego szczególnie polecane są w przypadku skóry cienkiej, wiotkiej, narażonej na odwodnienie i fotostarzenie. Znajdują swoje zastosowanie zarówno w terapiach skóry twarzy, jak i w zabiegach pod oczy.

• Aminokwasy z kwasem hialuronowym

Połączenie nieusieciowanego kwasu hialuronowego z aminokwasami, takimi jak glicyna, prolina, lizyna czy hydroksyprolina, to zaawansowany system odżywczo-regenerujący. Aminokwasy te stanowią substraty do syntezy włókien kolagenowych, a obecność kwasu hialuronowego zapewnia im właściwe środowisko biologiczne. Preparaty tego typu przyspieszają odnowę komórkową, poprawiają koloryt skóry, redukują drobne zmarszczki i oznaki zmęczenia. Dodatkowo niektóre z nich posiadają właściwości drenujące i poprawiające mikrokrążenie. Sprawdzą się świetnie zarówno w obrębie skóry twarzy, jak i bardzo potrzebującej skóry okolicy oka czy też czerwieni wargowej.

• Kolagen tkankowy

Kolagen rekombinowany to kolejny ważny składnik biostymulujący. Działa jako matryca wspomagająca regenerację tkanek, inicjując proces odnowy włókien kolagenowych w skórze właściwej. Poprawia elastyczność, redukuje wiotkość i przywraca naturalną sprężystość, zapewniając delikatny efekt liftingu. Stymuluje fibroblasty do produkcji nowego kolagenu, a dzięki wysokiej biozgodności jest bezpieczny i dobrze tolerowany nawet przez skórę wrażliwą.Biostymulatory twardeBiostymulatory twarde wykazują z kolei silniejsze i bardziej długotrwałe działanie przebudowujące. Ich głównym celem jest zwiększenie gęstości skóry i przywrócenie jej utraconej objętości poprzez stymulację głębokich warstw skóry właściwej. W przeciwieństwie do stymulatorów miękkich, preparaty te utrzymują się w miejscu podania nawet kilka‒kilkanaście miesięcy, dlatego ich działanie będzie wyraźnie mocniejsze i lepsze dla skóry, która wymaga przede wszystkim odbudowy objętości.

• Hydroksyapatyt wapnia

Preparaty oparte na hydroksyapatycie wapnia działają jako silny wypełniacz, ale jednocześnie pobudzają fibroblasty do intensywnej syntezy kolagenu. Efektem jest uzupełnienie ubytków objętości, wzmocnienie struktury skóry i poprawa owalu twarzy. Rezultaty utrzymują się do dwóch lat, a przebudowa kolagenu zachodzi stopniowo, co pozwala na uzyskanie naturalnego efektu liftingu.

• Polikaprolakton

Polikaprolakton to biodegradowalny polimer, który działa jako długotrwały stymulator kolagenu. Po iniekcji tworzy tymczasową strukturę wspierającą tkanki, inicjując proces neokolagenezy. Skóra zyskuje jędrność, gładkość i elastyczność, a efekt utrzymuje się nawet 2–3 lata.

• Kwas polimlekowy

Kwas polimlekowy to jeden z najsilniejszych stymulatorów tkankowych dostępnych w dzisiejszych czasach. W kontakcie z tkanką inicjuje przewlekły proces zapalny o niskim nasileniu, który pobudza fibroblasty do produkcji kolagenu. Dzięki temu przywraca objętość utraconą w procesie starzenia i poprawia kontury twarzy. Efekty pojawiają się stopniowo w ciągu kilku tygodni i mogą utrzymywać się nawet dwa, trzy lata.PodsumowującBiostymulacja stanowi fundament nowoczesnej regeneracji skóry – nie maskuje objawów starzenia, lecz aktywuje naturalne procesy naprawcze, przywracając skórze zdrowy wygląd i młodzieńczy blask. Stymulatory miękkie działają delikatniej, poprawiając nawilżenie, jędrność i elastyczność naszej skóry, podczas gdy stymulatory twarde oddziałują głębiej, wzmacniając strukturę tkanek i zapewniając długotrwały efekt odbudowy.Kluczem do sukcesu jest indywidualny dobór preparatu, uwzględniający potrzeby pacjenta, kondycję skóry oraz oczekiwane rezultaty. Odpowiednio zaplanowana terapia biostymulacyjna pozwala uzyskać harmonijny, naturalny i trwały efekt odmłodzenia.